نورآسمان

ممنون، این داستان هم بخونید بد نیست، ولی فکر کنم خیلی هاتون خونده باشین.


روزی پیامبر(صلی الله علیه و آله ) امام حسین (علیه السلام ) را اینگونه صدا زد و سپس فرمود: همانا خداوند در سمت راست عرش نگاشته است: «« اِنَّ الحُسینَ مصباح الهُدی و سفینةُ النَّجاة ؛ همانا حسین چراغ هدایت و کشتی نجات است. »»


در روایات آمده است که نور وجود پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله ) نخستین آفریده ی الهی است و این سخن از آن روی است که آفریده ای که در درگاه خداوند ارجمندتر و محبوب تر باشد لازم است که در آفرینش نیز از دیگر آفریده ها پیش افتد. و روایاتی نیز گواه این موضوع هستند که علاوه بر نور وجودی پیامبر، پیشوایان پاک پس از او نیز هستند که در یک هنگام آفریده شدند.
به هر حال چه بگوییم که نخستین آفریده ی هستی تنها نور پیامبر خدا (صلی الله علیه و آله ) بوده و یا نور پیامبر و پیشوایان پاک پس از او بوده ، در هر صورت نور وجود حسین (علیه السلام) نخستین آفریده ی هستی است، چرا که خود پیامبر فرمودند: « حسین ٌ منّی و انا من حسَین » .
ولی چون به تفاوت این دو نور می نگریم در نور حسین (علیه اسلام ) ویژگی ای می یابیم و آن اینکه نگریستن به آن نور اندوه می آورد. (همانگونه که شنیدن نام حسین (علیه السلام ) و بر زبان آوردنش حزن آور است).

خیلی ممنون ولی اگه میشه منبع رو هم ذکر کنید ......

خواهش میکنم.

تبیان: برگرفته از کتاب خصایص الحسینیه مرحوم شوشتری: http://www.tebyan.net/index.aspx?pid=934...eID=282976