10-16-2009, 07:41 PM
امـام صـادق (ع ):
اينك اى مفضل ! درباره پوشيده بودن مدت عمر انسان از او, بينديش , زيرااگر بـدانـد كـه مـدت عـمـرش چـقـدر اسـت و عـمرش كوتاه باشد زندگى بر او ناگوار شود چون مـنتظراست كه مرگ در زمانى كه مى داند فرا رسد بلكه مانند كسى است كه مالش از بين رفته يا درآسـتـانـه نـابـود شـدن بـاشـد چنين كسى از ترس نابود شدن اموالش و گرفتار شدن به فقر عـمـلااحـساس فقر مى كند اين در حالى است كه ترس ناشى از به سر آمدن عمر به مراتب بيشتر ازترس ناشى از نابود شدن اموال است ,
زيرا كسى كه ثروتش كم شود به اميد اين كه آن راجايگزين كند آرامش پيدا مى كند اما كسى كه به تمام شدن عمرش (در زمان مشخص و معلوم )يقين داشته بـاشـد, يـاس وجـودش را فرا مى گيرد اما اگر عمرش دراز باشد و او از اين موضوع اطلاع داشته بـاشـد, مـطـمئن مى شود كه هنوز خواهد بود و لذا غرق لذتها و گناهان مى شود و سعى مى كند كامرواييهايش را بكند و سپس در آخر عمر توبه نمايد.
مـمـكـن اسـت بـگـويـى : هـم اينك نيز كه مدت عمرش براى او نامعلوم است و هر لحظه انتظار فـرارسـيـدن مرگ را دارد, باز مرتكب زشتكارى و نافرمانى مى شود در پاسخ مى گوييم :
میزان الحکمه
اينك اى مفضل ! درباره پوشيده بودن مدت عمر انسان از او, بينديش , زيرااگر بـدانـد كـه مـدت عـمـرش چـقـدر اسـت و عـمرش كوتاه باشد زندگى بر او ناگوار شود چون مـنتظراست كه مرگ در زمانى كه مى داند فرا رسد بلكه مانند كسى است كه مالش از بين رفته يا درآسـتـانـه نـابـود شـدن بـاشـد چنين كسى از ترس نابود شدن اموالش و گرفتار شدن به فقر عـمـلااحـساس فقر مى كند اين در حالى است كه ترس ناشى از به سر آمدن عمر به مراتب بيشتر ازترس ناشى از نابود شدن اموال است ,
زيرا كسى كه ثروتش كم شود به اميد اين كه آن راجايگزين كند آرامش پيدا مى كند اما كسى كه به تمام شدن عمرش (در زمان مشخص و معلوم )يقين داشته بـاشـد, يـاس وجـودش را فرا مى گيرد اما اگر عمرش دراز باشد و او از اين موضوع اطلاع داشته بـاشـد, مـطـمئن مى شود كه هنوز خواهد بود و لذا غرق لذتها و گناهان مى شود و سعى مى كند كامرواييهايش را بكند و سپس در آخر عمر توبه نمايد.
مـمـكـن اسـت بـگـويـى : هـم اينك نيز كه مدت عمرش براى او نامعلوم است و هر لحظه انتظار فـرارسـيـدن مرگ را دارد, باز مرتكب زشتكارى و نافرمانى مى شود در پاسخ مى گوييم :
حكمتى كـه بـراى نـامـعلوم بودن مدت عمر بيان كرديم همچنان به قوت خود باقى است اما اگر انسان با اين حال , از زشتكارى باز نايستد و خويشتندارى نكند اين ديگر ناشى از سرمستى و سختدلى اوست نه اين كه تدبير و فلسفه كار, نادرست است
میزان الحکمه