نورآسمان

زندگينامه حضرت امام على بن موسى الرضا (عليه السلام)

نام: على.

شهرت: رضا.

كنيه: ابو الحسن.

پدر: امام موسى كاظم (ع).

مادر: نجمه خاتون (تكتم).

زمان تولّد: 11 ذى القعده سال 148 هجرى قمرى.

محل تولّد: مدينه منوّره.

شهادت: آخر صفر 203 هجرى قمرى، به وسيله مأمون عباسى مسموم و در سناباد (مشهد فعلى) به شهادت رسيدند.

مرقد مبارك: مشهد مقدّس.

مدّت امامت: 20 سال.

======================

تولّد فرخنده‏

در روز ذى القعده الحرام سال 148 هجرى قمرى در بيت رسالت و از دامان نجمه خاتون كنيز مؤمنه و پرهيزكار، كودكى متولّد شد كه تولّد او موجى از شادى و سرور را به همراه آورد،

نوزادى زيبا و خوش بنيه كه از همان بدو تولّد دستها را بر زمين نهاده و سر بر آسمان بلند كرد و حمد و سپاس الهى را به جاى آورد،

پدرش امام كاظم (ع) از همان بدو تولّد لقب (رضا) و كنيه (ابو الحسن) را براى او برگزيد و خطاب به مادرش فرمود: او را بگير و مراقبش باش كه او بقية اللَّه در روى زمين است.

اين كودك فرخنده در سايه‏سار پدر بزرگوارش پرورش يافت و امام كاظم (ع) او را به آداب امامت پروريد و اسرار علم و حكمت را به او تفويض كرد و گنجينه‏هاى نهفته نبوّت و ولايت را بر وى آشكار نمود.

امام رضا (ع) بزرگ‏ترين فرزند ذكور امام كاظم (ع) بود و از آنجا كه آثار بزرگى و علم و امامت از كودكى و نوجوانى در سيما و رفتار او آشكار بود،

در زمان امامت پدر بزرگوار خود، به اداره برخى از امور شيعه مى‏پرداخت و در حديثى از امام كاظم (ع) نقل شده است: اين فرزند من، مكتوبش مكتوب من، گفتارش گفتار من، فرستاده‏اش فرستاده من است و هر آنچه مى‏گويد، سخن، سخن اوست.

از آنجا كه دوران امام كاظم (ع) دورانى پر از آشوب بوده و خفقان شديدى بر جامعه حاكم بود و امام كاظم (ع) نيز در بند و حبس هارون الرشيد به سر مى‏برد،

در چنين شرايطى امكان تفرقه و پراكندگى شيعه پس از وفات امام كاظم (ع) و عدم شناسائى پيشواى پس از وى وجود داشت، لذا حكمت اقتضاء مى‏كرد كه آن حضرت بر ولايت امام رضا (ع) پس از خود تأكيد كند،

لذا امام كاظم (ع) از تمام وسايل موجود براى بيان امامت فرزندش على بن موسى الرضا (ع) استفاده مى‏كرد، به عنوان نمونه، نامه‏اى نوشت و در آن به امامت امام رضا (ع) تصريح كرد و شصت نفر از سران مدينه را بر آن گواه گرفت .

در دوران حيات خود كارهاى بسيارى را به امام رضا (ع) ارجاع مى‏داد تا مردم حجّت خدا پس از وى را بشناسند.

اگر چه كه على رغم همه اين تأكيدات باز هم برخى از جريانهاى سياسى، به قصد رسيدن به اهداف معيّن از مسأله غيبت امام كاظم (ع) و زندانى بودن آن حضرت استفاده كرده و پس از مرگ آن حضرت ادّعا كردند،

امام كاظم (ع) نمرده است و او مهدى اين امّت است و بر امامت او توقّف نمودند و پيشوايى امام رضا (ع) را انكار كردند، اين فرقه به (واقفيّه) مشهور شدند،

امّا ديرى نگذشت كه در سايه علم و درايت امام رضا (ع) توطئه آنها بر ملا شد و چهره درخشان امام از وراى تيرگى و غبار شك و ترديد همچون آفتاب نيم روز درخشيدن گرفت و مؤمنان راستين را گرمى و نور بخشيد.

===========================

[تصوير: 14.gif]

Seyedmahdi