08-31-2008, 07:12 PM
------------------------------------------------------------------------------------------------------------- -----------------------------------------------------------------------اَوَّلُ الدِّينِ مَعْرِفَتُهُ، وَ كَمالُ مَعْرِفَتِهِ التَّصْدِيقُ بِهِ وَ كَمالُ الْتَصْديقُ بِهِ تَوْحِيدِهِ
سرآغاز دین شناخت خداست؛و كمال شناخت او تصديق به وجود اوست؛ و كمال تصديق به وجود او يكتا و يگانه دانستن اوست
سرآغاز دین شناخت خداست؛و كمال شناخت او تصديق به وجود اوست؛ و كمال تصديق به وجود او يكتا و يگانه دانستن اوست
و کمال توحیده الاِخْلاصُ لَهُ، وَ كَمالُ الاِخْلاصِ لَهُ نَفْىُ الصِّفاتِ عَنْهُ
و کمال(نهایت)توحید اخلاص؛ و کمال اخلاص خدا را از صفات مخلوقات جدا کردن است
لِشَهادَهِ كُلِّ صِفَهٍ اَنَّها غَيْرُ الْمَوْصوفِ، وَ شَهادَهِ كُلِ مَوْصوفٍ اَنَّهُ غَيْرُ الصِّفَهِ
زیرا هر صفتی نشان میدهد که غیر از موصوف؛ و هر موصوفی غیر از صفت است
فَمَنْ وَصَفَ اَللّهَ سُبْحانَهُ فَقَدْ قَرَنَهُ، وَ مَنْ قَرَنَهُ فَقَدْ ثَنّاهُ وَ مَنْ ثَنّاهُ فَقَدْ جَزَّاءهُ
پس هر که خدا را توصیف کند او را به چیزی نزدیک کرده(1)؛ و هر که او را نزدیک کند او را 2 تا کرده(2 خدا مطرح کرده)؛ و با طرح شدن 2 خدا اجزایی برای او متصور شده
و کمال(نهایت)توحید اخلاص؛ و کمال اخلاص خدا را از صفات مخلوقات جدا کردن است
لِشَهادَهِ كُلِّ صِفَهٍ اَنَّها غَيْرُ الْمَوْصوفِ، وَ شَهادَهِ كُلِ مَوْصوفٍ اَنَّهُ غَيْرُ الصِّفَهِ
زیرا هر صفتی نشان میدهد که غیر از موصوف؛ و هر موصوفی غیر از صفت است
فَمَنْ وَصَفَ اَللّهَ سُبْحانَهُ فَقَدْ قَرَنَهُ، وَ مَنْ قَرَنَهُ فَقَدْ ثَنّاهُ وَ مَنْ ثَنّاهُ فَقَدْ جَزَّاءهُ
پس هر که خدا را توصیف کند او را به چیزی نزدیک کرده(1)؛ و هر که او را نزدیک کند او را 2 تا کرده(2 خدا مطرح کرده)؛ و با طرح شدن 2 خدا اجزایی برای او متصور شده
وَ مَنْ جَزَّاهُ فَقَدْ جَهْلَهُ، وَ مَنْ جَهِلَهُ فَقَدْ اءشارَ اِلَيْهِ
و با تصور اجزا برای او، او را نشناخته؛ و هر کس که خدا را نشناسد به سوی او اشاره میکند
وَ مَنْ اءشارَ اِلَيْهِ فَقَدْ حَدَّهُ، وَ مَنْ حَدَّهُ فَقَدْ عَدَّهُ
و هر کس که به سوی خدا اشاره کند او را محدود کرده؛ و هر که او را محدود کند او را به شمارش آورده.
وَ مَنْ قالَ «فِيمَ؟» فَقَدْ ضَمَّنَهُ، وَ مَنْ قالَ «عَلامَ؟» فَقَدْ اَخْلى مِنْهُ
هر كه بگويد «خدا در چست؟» خدا را درون چيزى قرار داده؛ و هر كه گويد كه «خدا بر روى چه چيزى جاى دارد؟» ديگر جايها را از وجود او تهى كرده است
كائِنٌ لا عَنْ حَدَثٍ مَوْجُودٌ لا عَنْ عَدَمٍ
در صورتی که خدا همواره بوده و از چیزی به وجود نیامده.
مَعَ كُلِّ شَى ء لا بِمُقارَنَهٍ، وَ غَيْرُ كُلِّ شَى ء لا بِمُزايَلَهٍ
با هر چيزى هست ، ولى نه به گونه اى كه همنشين و نزديك او باشد؛ غير از هر چيزى است ، ولى نه بدان سان كه از او دور باشد
فاعِلٌ لا بِمَعْنَى الْحَرَكاتِ وَ الآلَهِ، بَصِيرٌ اِذْ لا مَنْظورَ اِلَيْهِ مِنْ خَلْقِهِ، مُتَوَحِّدٌ اِذْ لا سَكَنَ يَسْتَانِسُ بِهِ وَ لا يَسْتَوْحِشُ لِفَقْدِهِ
كننده كارهاست ولى نه با حركات و ابزارها؛بیناست حتی در آن هنگام که پدیده ای وجود نداشت؛یگانه و یکتاست،زیرا کسی نبوده تا با او انس گیرد و یا از فقدانش وحشت کند.
و با تصور اجزا برای او، او را نشناخته؛ و هر کس که خدا را نشناسد به سوی او اشاره میکند
وَ مَنْ اءشارَ اِلَيْهِ فَقَدْ حَدَّهُ، وَ مَنْ حَدَّهُ فَقَدْ عَدَّهُ
و هر کس که به سوی خدا اشاره کند او را محدود کرده؛ و هر که او را محدود کند او را به شمارش آورده.
وَ مَنْ قالَ «فِيمَ؟» فَقَدْ ضَمَّنَهُ، وَ مَنْ قالَ «عَلامَ؟» فَقَدْ اَخْلى مِنْهُ
هر كه بگويد «خدا در چست؟» خدا را درون چيزى قرار داده؛ و هر كه گويد كه «خدا بر روى چه چيزى جاى دارد؟» ديگر جايها را از وجود او تهى كرده است
كائِنٌ لا عَنْ حَدَثٍ مَوْجُودٌ لا عَنْ عَدَمٍ
در صورتی که خدا همواره بوده و از چیزی به وجود نیامده.
مَعَ كُلِّ شَى ء لا بِمُقارَنَهٍ، وَ غَيْرُ كُلِّ شَى ء لا بِمُزايَلَهٍ
با هر چيزى هست ، ولى نه به گونه اى كه همنشين و نزديك او باشد؛ غير از هر چيزى است ، ولى نه بدان سان كه از او دور باشد
فاعِلٌ لا بِمَعْنَى الْحَرَكاتِ وَ الآلَهِ، بَصِيرٌ اِذْ لا مَنْظورَ اِلَيْهِ مِنْ خَلْقِهِ، مُتَوَحِّدٌ اِذْ لا سَكَنَ يَسْتَانِسُ بِهِ وَ لا يَسْتَوْحِشُ لِفَقْدِهِ
كننده كارهاست ولى نه با حركات و ابزارها؛بیناست حتی در آن هنگام که پدیده ای وجود نداشت؛یگانه و یکتاست،زیرا کسی نبوده تا با او انس گیرد و یا از فقدانش وحشت کند.
------------------------------------------------------------------------------------------------------------- -----------------------------------------------------------------------