شما در انجمن های ما ثبت نام نکرده اید یا هنوز وارد نشده اید . در صورتی که عضو نیستید همین حالا ثبت نام کنید.    
انجمن مذهبی ، فرهنگی و سیاسی نورآسمان

Help

فروشگاه طب اسلامی ، سنتی ، موادآرایشی ، بهداشتی و پوستی ارگانیک اسرار الشفاء


بازگشت   انجمن مذهبی ، فرهنگی و سیاسی نورآسمان > اسلام > اخلاق > عرفان


پاسخ
 
LinkBack ابزارهای موضوع جستجو در موضوع نحوه نمایش
قدیمی 08-01-2015, 21:06   #1
مدیرکل انجمنهای نور آسمان
 
vorojax آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Jun 2008
محل سکونت: همشهری حضرت عشق
نوشته ها: 7,297
Thanks: 6,151
Thanked 11,541 Times in 3,556 Posts
پیش فرض غور در عرفان شیعی

غور در عرفان شیعی


عرفان وحیانی یا شیعی ریشه در سرزمین طیبه وحی اعم از وحی قرآنی و بیانی دارد؛ عرفانی که از منبع زلال قرآن، احادیث و ادعیه مأثوره سرچشمه گرفته، ‎زاده شده و رشد و تکامل یافته است؛ یعنی تکاملش در همان زمین طیب و طاهر وحی، بیت نزول وحی و ملائکه‎الله بوده است. اما نه عرفانی که بر وحی عرضه شده و رنگ وحیانی یافت که البته در جایگاه خویش محترم و مغتنم است این عرفان لکن عرفان متخذ و برساخته از آموزه‎ها، گزاره‎ها، مفاهیم و مصادیق وحیانی از جنس و سنخ دیگری است. بنابراین در عرفان اسلامی با دو نوع عرفان مواجه هستیم که از دو منبع معرفتی و وجودی نشأت گرفته‎اند:
1- منبع قرآن و سنت و سیره معصومین (علیهم‎السلام) که به وحی قرآنی و بیانی تعبیر شد.
2- کشف تام محمدی (صلی‎الله علیه‎وآله وسلم)
منبع کشف و شهود بشری

البته یافته‎‎های شهودی و تجربیات عرفانی عارفان بزرگ و سالکان واصل اینک در عرفان نظری مصطلح به‎عنوان میراث ارزشمند معرفت عرفانی موجود بوده و در اختیار اهل معرفت است. چه این‎که شهود عین‎الیقینی یا بالاتر از شهود حق‎الیقینی است و از سنخ علم حضوری است و منزلت آن بالاتر و موقعیتش والاتر از علم حصولی و عرفان نظری است و عرفان موجود، نظری و دانش‎بنیاد است. عرفان نظری که نظر است نه بصر، غیر از عرفان بصری است چون نگاه غیر از دیدن است. آن‎چه به رؤیت برمی‎گردد عرفان ناب و شهودی است و آن‎چه به‎ نظر بازگشت می‎کند علم مصطلح است.
به هر حال عرفان مستقل و مستقیم وحیانی، معیار عرفان برگرفته از کشف و شهود بشری است و منطق معرفت‎شناسانه عرفان نظری، برون داد عرفان شهودی عارفان بزرگ و محصول سیر و سلوک تا شهود مردان خداست.
عرفان از سنخ فهم شهودی و تفسیر اشراقی هستی یا هستی‎شناسی و جهان‎بینی مبتنی بر کشف و شهود است که البته موضوع آن «وجود لا بشرط مقسمی» یا وحدت شخصی وجود یا وجود ذات مظاهر است. به همین دلیل هستی تنها از آنِ خدا و ماسوای الهی، تجلیات اسماء و صفاتش هستند. پس عرفان «معرفه الله» از راه دل و تهذیب باطن و تزکیه نفس و طهارت روح است و عارفان «اهل الله»‎اند که در هر چیزی تنها خدا را دیده و لذت روحی و وجودی می‎برند. به همین دلیل عرفان از «بود» و «نمود» بحث می‎کند و از حق و اسماء و اوصاف الهی سخن گفته و عارف «درد درونی» -دردی که از نهاد و نهان وجود و فطرتش سرچشمه گرفته- و درد رسیدن، یکی شدن، محوشدن، ر‎هایی از فِراق و رسیدن به وصال دارد.
«سیر فی الله»را نهایتی نیست

عارفان، عرفان را به دو قسم نظری و عملی تقسیم نموده و اولی را از نوع شناخت، تفسیر و جهان‎بینی و دومی را از جنس سیر و سلوک عملی با طی منازل و مراحل شمرده‎اند. لذا گفته‎اند که «سیر الی الله»نهایت داشته و «سیر فی الله»را نهایتی نیست و در همین راستا باید دانست که تجارب عرفانی در یک تقسیم ‎بندی دیگر نیز دو قسم است:
الف) تجربه سالکانه ب) تجربه عارفانه

تجربه سالکانه همان طریقت است که سالک الی الله باید تک تک مقامات عرفانی و منازل سلوکی را پشت سر گذاشته و منازل معنوی و فتوحات غیبی را تجربه نماید یا گفته‎اند تجربه سالکانه همان «معاملات قلبی» است که بر اساس روش‎شناسی و محتواشناسی ویژه‎ای صورت می‎گیرد و در عرفان ناب اسلامی مبتنی بر شریعت حقه محمدی (صلی‎الله‎علیه‎وآله‎وسل ) است که راه و روش و محتوا و بینش را به‎صورت منطقی و جامع ارائه داده و ابلاغ می‎نماید و «علم عرفان عملی» برگرفته از چنین تجربه‎‎های سلوکی است زیرا گزارش و تعبیری از تجربیات سالکانه را به شکل روشمند، نظام‎مند و ساماندهی شده ارائه می‎دهد. به همین دلیل در علم عرفان عملی علاوه‎بر عناصر روشی ـ محتوایی، عنصر ترجمه و تعبیر نیز هست که سلوک عرفانی و تجربه سلوکی به شناخت و تعبیر عرفانی تبدیل می‎گردد و به تعبیر علامه جوادی‎آملی علم عرفان عملی تعلیمات و آموزش‎هایی است که مشتمل بر شیوه سلوک و آیین رفتار است و «عرفان عملی» متن سلوک و رفتار را تشکیل می‎دهد و در قید الفاظ و حجاب قضایا و مسائل نیست. بنابراین «عرفان عملی» از سنخ صیرورت و شدن و حرکت جوهری و نهادی در رسیدن به توحید ناب و موحد کامل گشتن خواهد بود.
جایگاه عرفان در قرآن

از استاد علامه جوادی آملی پرسیدند که: «عرفان در قرآن چه جایگاهی دارد؟» و معظم له پاسخ دادند:
«عرفان علمی حصولی نیست تا از راه تحصیل به دست آید، بلکه بیشتر از راه تهذیب و تزکیه نفس حاصل می‎شود. در قرآن کریم آمده است: «یعَلمُهُمُ الکتابَ والْحِکمَه ویزکیهِمْ» بخش نخست آیه (یعلمهم الکتاب و الحکمه) به فقه، اصول، حکمت و... مربوط است و بخش دوم آن یعنی (یزکیهم) به عرفان اختصاص دارد.
بحث‎های قرآنی نشان می‎دهد که اگر کسی جان خود را شفاف کند و از دغل، شبهه و خیانت دوری جوید، اسرار عالم را می‎یابد. گاه انسان آیینه جانش را به طرف مار، گرگ و عقرب نگاه می‎دارد و در آن جز گرگ و عقرب چیزی نمی‎یابد.
خدای سبحان فرمود: «کلا لَوْ تَعْلَمون عِلْمَ الیقینِ لترون الجحیم.» اگر اهل علم الیقین باشید و صفای ضمیر داشته باشید، اکنون هم جهنم را می‎بینید، زیرا پس از مرگ، کافر هم می‎تواند جهنم را ببیند. «رَبنا اَبْصَرنا وَ سَمعْنا»
یا سؤال کردند: «عرفان شیعی با دیگر مکتب‎‎های عرفانی اسلامی یا غیر اسلامی چه تفاوتی دارد؟» و استاد فرمودند:«در عرفان شیعی راهی که به ولایت الهی می‎رسد، از راه ولایت اهل بیت(علیهم‎السلام) است. علاوه‎بر این در عرفان شیعی باید به همه احکام و دستورات شریعت عمل شود و در طریقت نیز از ولای این خاندان بگذرد و از آن تجاوز نکند و تنها همین را مسیر راه قرار بدهد، زیرا در روایات، ولایت امیرمؤمنان(علیه‎السلام) صراط مستقیم معرفی شده است.
انسان هم باید به احکام ظاهری عمل کند و همه عبادات یا معاملات او بر اساس شریعت باشد و هم در مسأله رهبری، از ولایت خاندان پیامبر (صلوات‎الله و سلامه علیه) تجاوز نکند و آن را مسیر راه قرار دهد، چون حصن ولایت «ولایه علی بن أبی‎طالب حصنی.» دالان ورودی حصن مهم‎تری است «کلمه لا إله إلا الله حصنی»
عرفان شیعی در مسیر دین و ولایت حرکت می‎کند
بنابراین عرفان شیعی در مسیر دین و ولایت حرکت می‎کند؛ یعنی به آن‎چه آیه شریفه «ما آتاکم الرسول فخذوه و ما نهاکم عنه فانتهوا» و حدیث شریف ثقلین بیان کرده‎اند، عمل می‎کند.
زیرا اساس عرفان بر دو رکن استوار است: 1. توحید 2. موحد؛ و انسان کامل همانا موحدی است که نه تنها به وحدت شهود راه یافته، بلکه به وحدت شخصی وجود بار یافته است.
آری قرآن کتاب جامع و کامل الهی است که همه نیاز‎های وجودی انسان را پاسخ داده و انتظارات بشر را در ساحت‎های گوناگون برآورده می‎نماید که از جمله نیاز‎ها و انتظارات انسان، عرفان و معنویت است. انسانی که فطرتش دروازه ورود به معنویت راستین و عرفان صادق و صائب است، هماره چشم به چشمه غیب که موطن اصلی معنا و معنویت است دوخته و دل در گرو ملکوت دارد تا به وطن حقیقی و اصلی‎اش برگردد که: «ما ز بالائیم و بالا می‎رویم.»
به تعبیر استاد جوادی آملی: «عرفانی که در این مباحث مطرح است، معنای قرآنی و روایی آن مراد است به خصوص معنای اصطلاحی امروزی آن. به‎عبارت دیگر معنای اصطلاحی می‎تواند بخشی از معنای قرآنی و روایی باشد»
یا فرمود: «عرفان اصطلاحی عبارت است از آن معرفت قلبی که از طریق کشف و شهود حاصل می‎شود و به دو قسم نظری و عملی تقسیم می‎گردد، در حالی‎که غرض از عرفان مورد نظر در این بحث‎ها همان است که در بیان امیر عارفان علی(علیه‎السلام) آمده است: «ألعارف من عرف نفسه فأعتقها ونزهها عن کل ما یبعد‎ها ویوبقها» عارف کسی است که حقیقت خودش را بشناسد و آن را آزاد کند و از هرچه که او را از حق دور می‎کند و هلاک می‎گرداند، تنزیه و تطهیر نماید. بنابراین عرفانی که در کلام امیرالمؤمنین علی(علیه‎السلام) مطرح است عبارت است از خودشناسی، آشناشدن به قدر و منزلت خویش، خود را ارزان نفروختن و... که این خودشناسی مقدمه خداشناسی است: «من عرف نفسه فقد عرف ربه» هر که خودش را بشناسد، خدایش را شناخته است. در مقابل، کسی که در خودشناسی بهره‎ای ندارد، از خداشناسی نیز محروم و بی‎بهره خواهد بود.
تو که در علم خود زبون باشی***عارف کردگار خود چون باشی؟
بنابراین در بلندای بیان آن حضرت، خدا به‎عنوان «غایه آمال العارفین» مطرح است.
قلب عارف پیوسته با خداست

از امام صادق(علیه‎السلام) نقل شده است: «بدن عارف و جسم او در میان مخلوقات زندگی می‎کند ولی قلبش پیوسته با خداست.» عارف امانت‎دار ودایع الهی، خزینه اسرار، معدن انوار، راهنمای رحمت او بر خلق، مرکب راهوار علوم و میزان و معیار فضل و عدل او می‎باشد. از مردم و مقاصد و مراد‎های دنیوی و دنیا (و خلاصه هرچه غیر خداست) بی‎نیاز است و مونس و همدمی غیر از خدا ندارد. نطق، اشاره و نَفَس کشیدن او به مدد خدا و برای خدا و از جانب خداست. قلبِ عارف در روضه‎‎های قدس و رضوان الهی در تردد و رفت ‎و آمد است و از لطایف فضل او توشه می‎گیرد. معرفت ریشه و پایه‎ای برای ایمان است که شاخه‎‎های آن بر آن پایه محکم و رکن رکین استوار است.
عرفان وحیانی به ما می‎گوید:

1- عرفان یعنی شناخت این نکته که آغاز ما از خدا (و نفخت فیه من روحی) و انجام ما به‎سوی خدا و دیدار با خداست.(انک کادح الی ربک کدحا فملاقیه)
2-عرفان به معنای تخلق به اخلاق الهی و رنگ و بوی رحمانی و خدا گرفتن هست؛ (صبغه الله من احسن من الله صبغه)
3-عرفان قرار گرفتن در جاذبه کمال مطلق و عبور از اعتبار به حقیقت است تا انسان حقانی و ربانی شود.
4- عرفان مظهر جمال و جلال الهی گشتن است.
5- عرفان یعنی شدن و بودن؛ یعنی تصعید و تعالی؛ یعنی تکامل و ترقی تا کوی دوست، تا درگاه و آن‎گاه بارگاه محبوب.
6- عرفان شناخت و شهود حق و اسمای حسنای الهی است.
7- عرفان نشاندن خدا در همه ابعاد زندگی و نشان دادن او در تمام ابعاد حیات و هستی خود است تا انسان سالک وشاهد، نشانی از آن بی‎نشان باشد.
8- عرفان بیداری و پایداری تا پای دار است تا مرد خدا، سردار قبیله توحید و جلودار قبله وحدت و سربدار عبودیت و اخلاص گردد.
9- عرفان حرکت در مسیر انسان کامل و صراط مستقیم حق و لوای ولایت اولیاءالله را بر تن کردن است که عرفان بی‎ولایت عرفان نیست.
10- عرفان در هر لحظه نو به نو شدن و طرحی تازه در انداختن است تا صیرورت و صعود تا عروج و معراج، معنا و مبنای قویم و منبع غنی خود را هماره نشان دهد.
11- عرفان حد یقف نشناختن و نداشتن است؛ چه این‎که انسان در کسب کمال، حدنابردار و در تکامل، مرزناشناس است؛ پس مرزناپذیر بوده و به‎سوی نامحدود و کمال مطلق و مطلق کمال می‎رود.
12- عرفان رسیدن به مقام خلافت الهی و ولایت الهیه و فهم و شهود آن است که «فاطرالسموات والارض انت ولیی فی الدنیا والاخره توفنی مسلما و الحقنی بالصالحین.»
این عرفان الگو‎های عینی و عملی دارد که نه راه گم شود و رونده به بیراهه برود و نه راه را به روی دیگران ببندد که البته انسان‎های کامل مکمل معصوم (علیه‎السلام) هم راه‎اند و هم راهنما و هم راهبر در شرائطی که مستعدان و مستطیعان سیر و سلوک و اهل رازشناسی و رازیابی وجود داشته باشند.
بنابراین در عرفان قرآنی - عترتی یا وحیانی صراط مستقیم از سلوک تا شهود از حیث مفهوم و مصداق، شفاف و از جهت عنوان و معنون، روشن است و هیچ ابهامی در هیچ مرحله و منزلی وجود ندارد و غایت قصوای سیر و سلوک هم، قرب و لقای حضرت حق است که تنها از طریق عبودیت و اخلاص بر مدار شریعت حاصل شدنی است.
منبع:hawzah.net



امضای vorojax
اللهم عجل لولیک الفرج


لــــطــف الــــهـی بکند کار خویش
مـژده رحـــــمــــــت برساند سروش


vorojax آنلاین نیست.  
Digg this Post!Tweet this Post!Share on FacebookShare on google+
پاسخ با نقل قول
قدیمی 21-02-2018, 12:02   #2
کاربر جدید
 
shimask70 آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Feb 2018
نوشته ها: 2
Thanks: 0
Thanked 0 Times in 0 Posts
پیش فرض

ممنون از اطلاعات بسیار مفیدتون.
shimask70 آنلاین نیست.  
Digg this Post!Tweet this Post!Share on FacebookShare on google+
پاسخ با نقل قول
لینک ها
پاسخ

آموزش قرار دادن مطلب ، نظر و فعاليت در نورآسمان

لیست کامل لینک های جالب و مفید لینکدانی نورآسمان


برچسب ها
عرفان


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
کاربران دعوت شده

ابزارهای موضوع جستجو در موضوع
جستجو در موضوع:

جستجوی پیشرفته
نحوه نمایش

مجوز های ارسال و ویرایش
شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
شما نمیتوانید فایل پیوست در پست خود ضمیمه کنید
شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

BB code هست فعال
شکلک ها فعال است
کد [IMG] فعال است
کد HTML غیر فعال است
Trackbacks are فعال
Pingbacks are فعال
Refbacks are فعال


موضوعات مشابه
موضوع نویسنده موضوع انجمن پاسخ ها آخرين نوشته
میرزا مهدی آشتیانی، بزرگمرد عرفان خادم الزینب شخصيت های مرتبط با جهان اسلام 0 30-04-2014 00:16
غبار غمبار مهجوری بر نظرات رهبری hejran8 رهبری 4 16-09-2013 21:27
به نامه مالک افتخار می کنیم اما خبری از عمل نیست! خادم الزینب مباحث ديگر بخش اسلامی 0 28-07-2013 22:55
ترویج توقف اندیشه توسط عرفان های نوظهور paradise جريان هاي نوظهور و روشن فکری دینی 0 27-04-2013 11:32
نقد عرفان یوگا ya abasaleh ادیان ، مذاهب و فرق دیگر 0 17-03-2013 18:51

TwitterFacebookGoogle Plushttps://telegram.me/basijtvRSS Feed@basijtv

مسئولیت مطالب و نظرات مندرج در سایت بر عهده شخص ارسال کننده بوده و سایت نورآسمان هیچ گونه مسئولیتی در قبال موضوعات مطرح شده ندارد.
در صورت تمایل با رایانامه سایت به ادرس nooreaseman@chmail.ir تماس حاصل کنید.


اکنون ساعت 12:47 برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد.


Powered by: vBulletin Version 3.8.7
Copyright © 2000-2006 Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.5.2

vBFarsi Language Pack Version 4.0 beta1