safaeei

سلام ، قشنگ ترین شعری که تا به حال خوندید چی بوده
من از این شعر حافظ خیلی خوشم میاد
سال‌ها دل طلب جام جم از ما می‌کرد
وان چه خود داشت ز بیگانه تمنا می‌کرد
گوهری کز صدف کون و مکان بیرون است
طلب از گمشدگان لب دریا می‌کرد
مشکل خویش بر پیر مغان بردم دوش
کو به تایید نظر حل معما می‌کرد
دیدمش خرم و خندان قدح باده به دست
و اندر آن آینه صد گونه تماشا می‌کرد
گفتم این جام جهان بین به تو کی داد حکیم
گفت آن روز که این گنبد مینا می‌کرد
بی دلی در همه احوال خدا با او بود
او نمی‌دیدش و از دور خدا را می‌کرد
این همه شعبده خویش که می‌کرد
این جا سامری پیش عصا و ید بیضا می‌کرد
گفت آن یار کز او گشت سر دار بلند
جرمش این بود که اسرار هویدا می‌کرد
فیض روح القدس ار باز مدد فرماید
دیگران هم بکنند آن چه مسیحا می‌کرد
گفتمش سلسله زلف بتان از پی چیست
گفت حافظ گله‌ای از دل شیدا می‌کرد

ERMIYA

سلام

منم از این شعر «ای نسیم سحر آرامگه یار کجاست» و شعر «شاه شمشاد قدان خسرو شیرین دهنان» خوشم می آد. مرحوم سید جواد ذاکر که این شعرا رو خوند من عاشقش شدم!

شعر «بی تو ای مهتاب...» فریدون مشیری هم خوبه،چون وقتی میخونمش یاد دوستای نامردم می افتم!!

خادم المهدی(عج)

سلام دوستان
بنده از این چند بیتی که رفیقم بهم یاد داد خیلی خوشم میاد
تا توانی رفع غم از دیده غمناک کن
گریاندن آسان است اشکی پاک کن (شاعرش هم نمی دونم کیه!)
و این یکی که باز هم نمی دونم شاعرش کیه!
کرم داران عالم را درم نیست
درم داران عالم را کرم نیست
و این غزل حافظ هم که دنیاییه !
درد عشقی کشیده ام که مپرس
زهر هجری چشیده ام که مپرس ......

KARAVAN

من شعر اول اين
آمده ام كه سر نهم عشق ترا به سر برم
ور تو بگويي كه ني مي شكنم شكر برم
اوست نشسته بر نظر من به كجا نظر كنم
اوست گرفته شهر دل من به كجا سفر كنم
اينم شعر قصر امين پور ازش خوشم مياد
این من و تو حاصل تفریق ماست

پس تو هم با من بیا تا ما شویم

حاصل جمع تمام قطره ها

می شود دریا بیا دریا شویم

مکلف

دوستان سلام

شعرهای زیادی هستن که خوشم میاد و اصلا نمی دونم چی رو انتخاب کنم
اولیش اینه:
ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند
تا تو نانی به کف آری و به غفلت مخوری
همه از بهر تو سرگشته و فرمانبردار
شرط انصاف نباشد که تو فرمان نبری

بعد این هم از سروده های شهید سید جواد عین الملک خیلی خوشم میاد که اغلب هم نوحه است
نمونه:
بنشین تا به تو گویم زینب
غم دل با تو بگویم زینب
بعد من قافله سالار تویی خواهر من
دختر حیدر کرار تویی خواهر من

این سه تا نوحه هم خیلی قشنگن و به زور

امشب ای زینب کبری ز چه دلگیر شدی
ره به غم برده ای از دور جهان سیر شدی
امشب ای همسفرم از چه پریشان شده ای
غصه از چیست که آشفته و نالان شده ای
چیست اندوه تو ای زینت دامان علی
عزت فاطمه ای راحتی جان علی

می رود شهزاده اکبر سوی میدان بهر دین
می چکد از چشم مولای جهان اشک یتیم
گاه به اکبر دیده دارد گاه به سوی آسمان
اشک دل را می کند از همرهان خود نهان
می کند در اوج غربت با خدا راز و نیاز
می گشاید لب به لب دارد نوای دلگداز
دیده سوی آسمان شاه شهیدان می کند
جان به میدان می دهد، رو سوی جانان می کند

و این که بازم از شهید عین الملک هست

ميان خيمه اي غمگين نشسته زينب نالان
دو چشمش منتظر بر در ، دلش در صحنه ي ميدان

دمي بگذشته و صوت حسين بر او نمي آيد
به گوش او فقط آيد صداي شيهه ي اسبان

صداي آه و افغان يتيمان صبر او برده
به کف آبي ندارد از براي آن همه عطشان

ز فرياد و ز افغان حرم شد محشري بر پا
ولي زينب کند اشک خود از چشم حرم پنهان

به خيمه دختري کوچک بود بي تاب بابايش
دمادم گيرد از عمه سراغ باب خود نالان

نميداند سوالش را چگونه بر دهد پاسخ
که او خود منتظر مانده که آيد خسرو خوبان

ميان خيمه اي ديگر شهيدان خفته اند در خون
يتيمان حرم بر آن به خون آغشتگان نالان

رباب از داغ اصغر اشک ريزان و پريشان است
لب عطشان اصغر کي شود از خاطرش پنهان

پر از اندوه و واويلا فضاي خيمه ها گشته
ولي زينب دلش فکر حسين و اين همه عدوان

زماني اينچنين بگذشت و صبر از دست زينب رفت
گهي خاموش بنشسته گهي ايستاده و حيران

نمي دانست چرا قلبش تلاطم ها چنين دارد
که گويي لحظه اي ديگر رود از پيکر او جان

برون از خيمه گرديد و به تلي مرتفع ايستاد
ورا يک صحنه اي جان سوز برابر گشته با چشمان

ميان قتلگه جسم پر از چاک برادر ديد
که از اسبش فرو افتاده و در خاک و خون غلتان

فغان از دل کشيد آنگه که با چشمان خود ميديد
به روي سينه مولا نشسته شمر بي ايمان

نهاده خنجرش جاي دو لب هاي رسول الله
کنار پيکر مولا نشسته فاطمه گريان

شتابان سوي ميدان شد پريشان زينب کبري
زني بر سر کشيدي ناله ها از سينه سوزان

چو مولا ديد زينب را که عزم مقتلش کرده
اشارت کرده برگردد به خيمه خواهر نالان

به خيمه رفته زينب در پي فرمان ثار الله
تنش تا خيمه بر گشته دلش چونان به در ميدان

نفس در سينه ها حبس و حرم مبهوت زينت شد
کسي آگه نبود از حالت مهنت کش دوران

سکوتي سخت و جان فرسا که بر آن خيمه حاکم بود
شکسته شد به يک لحظه ز آه و ناله نسوان

نميدانست چه گويد او که چشمانش چه ديده
و يا چون بر دهد تسکين دل غمديده نالان

ز ميدان اسب خونين چون به خيمه ديده تر آمد
به يک دم گشته آن مرکب غريق بوسه طفلان

نگون زين گشته خونين يال و مجروح است و بي صاحب
زند گه بر زمين سر را بريزد اشک از چشمان

غباري سخت بگرفته سر و يال پر از خونش
سکينه گويدش بابا کجا افتاده در ميدان

تو گويي بحر ماتم را نباشد ساحلي ديگر
اسير و مات توفانه ولا کشتي و کشتيان

قيام سرخ عاشورا تداوم يافته اما بود
به يک سويي زني تنها به يک سو لشگر عدوان

----------
خیلی اذیت شدم که بگم این بهتر از اونه یا اون بهتر از این
چون واقعا شعرای قشنگ زیادی هستن که من شنیدم و خوندم

علی علی

safaeei

با صدای ذاکر حال هوایی داره

SuNny

سلام ، من از شعرهای سهراب و حافظ خوشم میاد ، متاسفانه یا خوشبختانه غیر از غزلیات حافظ هیچ شعری نمیخونم ، در واقع :

[align=center]
صبا به چشم من انداخت خاکی از کویش .... که آب زندگی ام در نظر نمی آید
[/align]
از غزلیاتش نمونه هایی اوردم اما اکثر غزلیاتش رو دوست دارم :
[align=center]

دل از من برد و روی از من نهان کرد خدا را با که این بازی توان کرد

شب تنهایی ام در قصد جان بود خیالش لطف های بیکران کرد

چرا چون لاله خونین دل نباشم ؟ که با ما نرگس او سرگران کرد

صبا گر چاره داری وقت وقت است که درد اشتیاقم قصد جان کرد

میان مهربانان کی توان گفت که یار ما چنین گفت و چنان کرد

عدو با جان حافظ آن نکردی که تیر چشم آن ابرو کمان کرد



دلم جز مهر مه رویان طریقی برنمیگیرد ز هر در می دهم پندش ولیکن در نمیگیرد

خدارا ای نصیحت گو حدیث ساغر و می گو که نقشی در خیال ما از این خوشتر نمیگیرد

چه خوش صید دلم کردی بنازم چشم مستت را که کس مرغان وحشی را از این خوشتر نمیگیرد



راهی است راه عشق که هیچش کناره نیست آنجا جز آنکه جان بسپارند چاره نیست

هرگه که دل به عشق دهی خوش دمی بود در کار خیر حاجت هیچ استخاره نیست



جمال یار ندارد نقاب و پرده ولی غبار ره بنشان تا نظر توانی کرد

تو کز سرای طبیعت نمی روی بیرون کجا به کوی طریقت گذر توانی کرد ؟!

دلا ز نور ریاضت گر آگهی یابی چو شمع خنده زنان ترک سر توانی کرد

ولی تو تا لب معشوق و جام می خواهی طمع مدار که کار دگر توانی کرد



گر ازین منزل ویران به سوی خانه روم دگر آنجا که روم عاقل و فرزانه روم

زین سفر گر به سلامت به وطن بازرسم نذر کردم که هم از راه به میخانه روم

تا بگویم که چه کشفم شد از این سیر و سلوک به در صومعه با بربط و پیمانه روم

گر ببینم خم ابروی چو محرابش باز سجده شکر کنم وز پی شکرانه روم



چو باد عزم سر کوی یار خواهم کرد نفس به بوی خوشش مشکبار خواهم کرد

هر آبروی که اندوختم ز دانش و دین نثار خاک ره آن نگار خواهم کرد

به هرزه بی می و معشوق عمر میگذرد بطالتم بس از امروز کار خواهم کرد



دست از طلب ندارم تا کام من برآید یا جان رسد به جانان یا جان ز تن برآید

بگشای تربتم را بعد از وفات و بنگر کز آتش درونم دود از کفن برآید

بنمای رخ که خلقی ، واله شوند و حیران بگشای لب که فریاد از مرد و زن برآید



در نظر بازی ما بی خبران حیرانند من چنینم که نمودم دگر ایشان دانند

عاقلان نقطه پرگار وجودند ولی عشق داند که در این دایره سرگردانند



آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند آیا بود که گوشه چشمی به ما کنند؟

دردم نهفته به ز طبیبان مدعی باشد که از خزانه غیبش دوا کنند



دوش از مسجد سوی میخانه آمد پیر ما چیست یاران طریقت بعد از این تدبیر ما؟

ما مریدان روی سوی کعبه چون آریم چون روی سوی خانه خمار دارد پیر ما ؟



بر در مدرسه تا چند نشینی حافظ ؟ خیز تا از در میخانه گشادی طلبیم



بشوی اوراق اگر همدرس مایی که علم عشق در دفتر نباشد



چو منصور از مراد آنان که بردارند بردارند که با این درد اگر در بند درمانند در مانند



[/align]

خادم المهدی(عج)

جدیدا از این شعر خیلی خوشم میاد...

خوشا شیراز و وضع بی مثالش
خداوندا نگه دار از زوالش

امضای خادم المهدی(عج)

دانلود کلیپ هایی از قدرت نظامی ایران

چرا ولی فقیه خیلی از مشکلات را حل نمی کند؟+ پاسخ صوتی پناهیان

فيلم مستند منتشرنشده از درگيرِی‏‏ هاي سپاه پاسداران و گروهك تروريستي پژاك

نقل قول:

هنوز هم حضرت زهرا(س) سیلی می خورد!!!

soreh

بشنو از ني چون حكايت مي كند
از جدايي ها شكايت مي كند...

sm-yahya

گفتم غم تو دارم،گفتا غمت سرآيد
گفتم كه ماه من شو،گفتا اگر برآيد
گفتم ز مهر ورزان رسم وفا بياموز
گفتا ز خوب رويان اين كار كمتر آيد................

امضای sm-yahya

خرید پستی : قلم هوشمند قرآنی بصیر با کیف طرح چرم (حافظه 8 گیگ)