شما در انجمن های ما ثبت نام نکرده اید یا هنوز وارد نشده اید . در صورتی که عضو نیستید همین حالا ثبت نام کنید.    
انجمن مذهبی ، فرهنگی و سیاسی نورآسمان

Help

فروشگاه طب اسلامی ، سنتی ، موادآرایشی ، بهداشتی و پوستی ارگانیک اسرار الشفاء


بازگشت   انجمن مذهبی ، فرهنگی و سیاسی نورآسمان > اسلام > اهل بيت (عليهم السلام) > پیامبر اکرم(ص)


پاسخ
 
LinkBack ابزارهای موضوع جستجو در موضوع نحوه نمایش
قدیمی 23-01-2015, 20:45   #1
مدیر ارشد انجمنهای نور آسمان
 
محبّ الزهراء آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Feb 2010
محل سکونت: ماه
نوشته ها: 17,016
Thanks: 31,941
Thanked 50,449 Times in 14,794 Posts
پیش فرض حکم شرعی اهانت کننده به پیامبر چیست؟

به مناسبت توهین وقیحانه به ساحت نبی رحمت(ص)

حکم شرعی اهانت کننده به پیامبر چیست؟



با توجه به این سطح از فتاوا و تصریحات بر کیفر قتل سابّ النبی(ص) از صدر اسلام تا فقهای معاصر، در جهان اسلام از شیعه و اهل سنت، شاید بتوان اصل مجازات قتل سابّ النبی(ص) را صرف نظر از مبانی و دلایل و سایر احکام سابّ النبی(ص) از «ضروریات دین اسلام» شناخت. البته نظر به ادعاهای اجماع که توسط فقهای شیعه و اهل سنت در مسئله قتل سابّ النبی(ص) صورت گرفته این نظریه بیشتر به ذهن می رسد.





• پایگاه جــوان انقـلابی – javanenghelabi.ir :
دکترمحمدرضا جواهری :
ـ
هنگامی که سلمان رشدی در کتاب آیات شیطانی به رسول الله(ص) اهانت کرد،[۱] امام خمینی(ره) حکم اعدام وی را صادر کرد و نظام جمهوری اسلامی ایران تمام مشکلات صدور این حکم الهی را برای رضای خدا با جان ودل پذیرفت. عمل سلمان رشدی مصداق روشن دو عنوان مجرمانه «ساب النبی» و «ارتداد فطری» است که حکم هر یک به تنهایی اعدام است. شجاعت امام خمینی(ره) در دفاع از پیامبر اسلام(ص) با صدور حکم قتل سلمان رشدی و پافشاری برآن، قدرت اسلام و به ویژه تشیع را بر جهانیان آشکار نمود؛ چنانکه توانست تا حدودی موج اهانت به مقدسات مسلمانان را مهار نماید و در مسلمانان و حتی عموم متدینان جهان روحیه و جرأت پاسداری از مقدسات را ایجاد یا تقویت کند. حکم امام خمینی(ره) چنین بود: «به اطلاع مسلمانان غیور سراسر جهان می رسانم مؤلف کتاب آیات شیطانی ـ که علیه اسلام و پیامبر و قرآن تنظیم و چاپ و منتشر شده است ـ همچنین ناشرین مطلع از محتوای آن، محکوم به اعدام می باشند. از مسلمانان غیور می خواهم تا در هر نقطه ای که آنان را یافتند، سریعاً آنها را اعدام نمایند تا دیگر کسی جرأت نکند به مقدسات توهین نماید و هرکس در این راه کشته شود، شهید است ان شاءالله. ضمناً اگر کسی دسترسی به مؤلف کتاب دارد و خود قدرت اعدام او را ندارد، او را به مردم معرفی نماید تا به جزای اعمالش برسد.»[۲]
ـ
سپس دفتر معظم له در پی شایعاتی، این اطلاعیه را صادر کرد: «رسانه های گروهی استعماری خارجی به دروغ به مسئولین نظام جمهوری اسلامی نسبت می دهند که اگر نویسنده کتاب آیات شیطانی توبه کند، حکم اعدام درباره او لغو می گردد. حضرت امام خمینی(مدظله العالی) فرمودند: این موضوع صددرصد تکذیب می گردد. سلمان رشدی اگر توبه کند و زاهد زمان هم گردد، بر هر مسلمان واجب است با جان و مال، تمامی همّ خود را به کارگیرد تا او را به درک واصل گرداند. حضرت امام اضافه کردند: اگر غیرمسلمانی از مکان او مطلع گردد و قدرت این را داشته باشد تا سریعتر از مسلمانان او را اعدام کند، بر مسلمانان واجب است آنچه را در قبال این عمل می خواهد به عنوان جایزه و یا مزد عمل به او بپردازند».[۳]
ـ
توهین و سبّ حضرت محمد(ص)، در فقه اسلامی «جرم» است و احکام و «مجازات» قطعی و مشخصی دارد. قتل و اعدام، کیفر شناخته شده و مجازات و حکم شرعی سابّ النبی(ص) در شریعت اسلامی است. در بررسی استدلالی این حکم و تبیین دلایل آن، گزارشی از آراء و فتاوای فقهای مسلمان از صدر اسلام تا عصر حاضر ارائه می گردد.
ـ
ـ
ـ
توهین و سب به گونه های متنوع و ابزارهای گوناگون می تواند تحقق یابد
اهانت و سب النبی با وسایل مدرن هم گناه بزرگ و نقض حقوق مذهبی بشر است. سب در قول و فعل به شکل های متفاوت امکان پذیر بوده و خواهد بود. هر کس به قصد توهین و سبّ رسول الله (ص) سریال یا فیلم بسازد، در تئاتر ایفای نقش کند، کتاب یا مقاله یا داستان یا رمان یا خاطره بنویسد و یا چاپ کند، در فضای مجازی و رسانه های دیجیتالی مطلب بگذارد، کاریکاتور یا نقاشی بکشد، شعر بسراید، سخنرانی کند، پیامک بسازد یا بفرستد، فیلمنامه یا متن سریال تدوین نماید یا کارگردانی کند یا در نقش اهانت بار به ساحت قدسی پیامبر(ص) بازی کند یا در کانال یا شبکه های ماهواره پخش نماید و یا. ..، همه مستوجب مجازات اند و شامل حکم و قانون ساب النبی(ص) می گردند.
ـ
ـ
ـ
سابّ النبی(ص)در نظر علی(ع)
کسانی که سخنان پیامبر(ص) را درباره حکم سابّ النبی(ص) شنیده و سیرۀ نبوی را در برخورد با شاتم النبی(ص) دیده اند، با حکم شرعی و مجازات دنیوی اهانت کنندۀ به پیامبر آشنا شده اند و پیشگامان اجرای حکم سابّ النبی(ص) و ابلاغ حکم به نسل بعد از خود بوده اند.
ـ
نخستین ایمان آورندۀ به پیامبر اسلام، وزیر، وصی و خلیفۀ ایشان امام علی(ع)، از پیشگامان اجرای حکم شرعی برای اهانت کنندگان به رسول الله(ص) است. برخی از اقدامات امام علی (ع) در به کیفر رساندن آزار دهندگان به رسول الله(ص) در تاریخ اسلام مشهور است. از اسیران جنگ بدر تنها دو تن به فرمان پیامبر خدا اعدام شدند. امام علی(ع) نضربن حارث و عقبه بن ابی معیط را به کیفر رساند[۴]. جرم این دو دشمنی با خدا و پیامبر(ص) و اذیت و آزار زبانی و عملی آن حضرت بود.[۵]
ـ
ـ
ـ
حکم سابّ النبی(ص) در مکتب شیعه
از آنجا که ما بنیانگذار و مؤسس مذهب شیعه را حضرت محمد(ص) می دانیم[۶] و اصل و اصول مذهب شیعه را از رسول اعظم(ص) می شماریم، و اعتقاد داریم تشیع در مکه و مدینه در دوران ۲۳ سال رسالت پیامبر اسلام(ص) بر اساس وحی الهی و سنت نبوی پدید آمد و حتی نام شیعه از رهنمودها و سخنان پیامبر(ص) که اهل سنت نیز نقل کرده اند اخذ شده است،[۷] چنانکه همین حقیقت را امام علی(ع) در نامه ای برای شیعیان یادآوری نموده و نوشته اند: «انتم شیعه النبی محمد (ص)، اسم غیر مختص، امر غیر مبتدع»[۸] یعنی شما شیعه پیامبر خدا(ص) هستید، شیعه اسم اختصاصی (افرادی نظیر سلمان، مقداد، عمار و ابوذر) نیست (بلکه اسم عام است برای تمام کسانی که مؤمن به نبی و وصی نبی باشند به کار می رود)، شیعه امر نوظهور و جدید و بدعت نیست؛ بنابراین معتقدیم که احادیث نبوی در مسئله سابّ النبی(ص) و در مجموع سنت پیامبر به همراه آنچه از روایات ائمه معصومین(ع) درکتب حدیثی معتبر شیعه و اهل سنت وجود دارد، در حقیقت نظریه بنیانگذار مذهب شیعه و خلفاء و اوصیای ایشان است.
ـ
ـ
ـ
سابّ النبی(ص)در نزد اصحاب
عموم اصحاب پیامبر اعظم(ص) در پرتو آموزش های حضرت، پی به حکم ساب النبی(ص) برده و به آن اعتقاد داشتند. ابن تیمیه می نویسد: «اصحاب پیامبر(ص) به گونه ای بودند که هرگاه می شنیدند کسی آن حضرت را سبّ می نماید و آزار می دهد او را به قتل می رساندند و کسی که اقدام به قتل سابّ النبی(ص) می نمود یاور خدا و پیامبرش نامیده می شد.[۹] وی مدعی اجماع صحابه بر حکم قتل سابّ النبی(ص) است و اعتقاد دارد ادعای اجماع صحابه درهیچ مسئله فرعیه ای رساتر از مسئله سابّ النبی(ص) نیست.[۱۰] مجاهد از ابن عباس نقل کرده است: «هر مسلمانی که خدا یا یکی از پیامبران را سب کند، رسول الله(ص) را تکذیب نموده و این ارتداد است و وادار به توبه می گردد؛ اگر برنگشت باید کشته شود و هرکافر معاهدی دشمنی ورزد و خدا یا یکی از پیامبرانش را سب نماید نقض عهد کرده است پس او را بکشید.»[۱۱] سیف بن عمر تمیمی در کتاب «الردّة و الفتوح» می گوید: «مهاجر بن ابی امیه از جانب ابوبکر، حاکم یمامه بود. زنی آوازخوان در آوازش پیامبر(ص) را شتم کرده و دشنام داد؛ دستش را برید و دندان های پیشین او را کند. خبر به ابوبکر رسید، به او نامه نوشت: به من خبر رسید دربارۀ زنی که در آوازها و سخنانش پیامبر(ص) را شتم کرده و دشنام داده چه کار کرده ای، اگر پیش از آن کار، از من نظر می خواستی به تو فرمان می دادم که او را به قتل برسانی، زیرا حدّ پیامبران شبیه حدود دیگر نیست. هر مسلمانی شتم پیامبر(ص) کند مرتد است و هر معاهد و کافر ذمی ای که پیامبر را دشنام دهد محارب است.»[۱۲] به نظر ابن تیمیه این نوشتار ابوبکر صراحت در وجوب قتل سابّ النبی(ص) دارد؛ مسلمان باشد یا کافر، مرد باشد یا زن![۱۳]
ـ
ابوبرزه نقل کرده است: «ابوبکر از مردی به شدت به خشم آمد، به گونه ای که رنگش تغییر یافت؛ او به ابوبکر دشنام داده بود. به ابوبکر گفتم: گردنش را بزنم و او را بکشم؟ وی گفت: وای به حالت حکم قتل برای شتم، پس از رسول الله(ص) برای هیچ کس نیست.»[۱۴] لیث بن ابی سلیم از مجاهد آورده است: «مردی را که سبّ نبی(ص) کرده بود نزد عمر آوردند او را کشت و گفت: هرکس خدا یا یکی از انبیاء را سب کرد بکشید.»[۱۵] راهبی از کنار عبدالله بن عمر گذشت به او گفتند این راهب پیامبر(ص) را سب می کند. گفت: اگر سب او را بشنوم او را می کشم! ما با آنان عهد ذمه نبسته و به آنان پناه نداده ایم که پیامبر ما را سب کنند.[۱۶] غرفه بن حارث کندی صحابی شنید نصرانی ای پیامبر(ص) را دشنام داد؛ او را زد و بینی اش را خورد کرد. عمروبن عاص شنید که گفت ما با آنان عهد ذمه بسته ایم، غرفه پاسخ داد: معاذ الله! آیا ما با آنان عهد بسته ایم اظهار شتم نبی(ص) نمایند؟![۱۷] عمربن عبدالعزیز به حاکم کوفه نوشت: «قتل هیچ مسلمانی برای سب هیچ انسانی حلال نیست جز مردی که رسول الله(ص) را سب کند پس هرکس پیامبر(ص) را سب کرد خونش حلال است.»[۱۸]
ـ
ـ
آراء و نظراتی که از برخی اصحاب پیامبر و تابعین ذکر شد برای نشان دادن شهرت کیفر قتل سابّ النبی(ص) در عصر رسالت و صدر اسلام
ـ
ـ
ـ
آراء مذاهب اهل سنت درباره سابّ النبی(ص)
بنیانگذاران مذاهب چهارگانۀ اهل سنت، مالک بن انس، ابوحنیفه، احمد بن حنبل و محمد بن ادریس شافعی، کیفر قتل را برای سابّ النبی(ص) پذیرفته اند؛ گرچه اختلاف آنان در مبانی و دلایل، گستره و دوایر، انواع و اشکال، جزئیات و احکام سابّ النبی(ص) است. پیروان آنان نیز بر قتل سابّ النبی(ص) اتفاق دارند به گونه ای که بسیاری از دانشمندان اهل سنت ادعای اجماع بر مجازات قتل سابّ النبی(ص) نموده اند. پذیرش قتل سابّ النبی(ص) از جانب مذاهب چهارگانۀ اهل سنت در کتاب های آنان گزارش شده است.[۱۹] ابن تیمیه دربارۀ فتوای امامان چهارگانه مذاهب اربعه می نویسد: «دشنام دهنده به پیامبر(ص)، اگر مسلمان باشد، خلافی نیست در این که کافر شده و به قتل می رسد و همین مذهب و نظر امامان چهارگانه و غیرآن است.» [۲۰]
همه فقیهانی نیز که در آثار خویش به مسئله دشنام و ناسزاگویی به پیامبر(ص) پرداخته اند، بدون استثناء از قتل سابّ النبی(ص) یاد کرده اند. بسیاری از آنان ادعای نفی خلاف کرده و تصریح بر اجماع و اتفاق فقیهان معاصر خویش نموده اند.
ـ
ـ
فتاوی فقهای شیعه
هر یک از فقهای شیعه که به موضوع سابّ النبی(ص) توجه کرده و از آن سخن گفته است، بدون هیچ کوتاهی، بر قتل سابّ النبی(ص) اصرار و پافشاری کرده است. در کتاب های فقهی در ابواب حدود، ارتداد و قذف، نجاسات، مکاسب محرمه به مناسبت از حکم قتل سابّ النبی(ص) سخن گفته شده است. فقیهان و مجتهدان شیعه در عصر رسالت و دوران حضور امام معصوم(ع) که در طبقۀ اصحاب و شاگردان معصومان(ع) قرار داشتند، این حقیقت را در قالب فقه مأثور و نقل حدیث معتبر از پیامبر(ص) و ائمه(ع) بیان نموده اند. از این رو کتب روایی و حدیثی یاران معصومان(ع)، کتاب رأی و فتوای آنان نیز بوده است. «اصول اربعمأه» چهارصد کتاب حدیثی فقه مأثور از اصحاب امامان بوده است که در کتب اربعۀ برجستۀ حدیثی، به ویژه نخستین آنها «الکافی» کلینی گردآوری شد.[۲۱]
ـ
ـ
نخستین فقیهی که علاوه بر کتاب های حدیثی در کتاب اجتهادی خویش، بدون نقل حدیث، نظر و فتوای خود را نگاشت، شیخ صدوق است. وی در کتاب «الهدایة فی الاصول و الفروع» چنین فتوا داده است: «هرکس پیامبر(ص) خدا یا امیرمؤمنان علی بن ابی طالب(ع) یا یکی از امامان(ع) را دشنام دهد و ناسزا گوید خونش از همان ساعت حلال می شود.» [۲۲] پس از وی سید مرتضی علم الهدی در «انتصار فی انفرادات الامامیة» آراء و فتاوای بنیانگذاران مذاهب چهارگانه اهل سنت و سایر فقیهان بزرگ سنّی مذهب در مسئله سابّ النبی(ص) را آورده و نقد و بررسی نموده و سپس نوشته است: «از منفردات امامیه، قول به این است که هرکس پیامبر(ص) را سبّ کند مسلمان باشد یا ذمی، در آن حال (در همان لحظه بی درنگ) کشته شود.»[۲۳] شیخ طوسی علاوه بر تهذیب الاحکام و الاستبصار در کتاب الخلاف[۲۴] و المبسوط[۲۵] ضمن بحث از ارتداد و در کتاب «النهایه» جداگانه از سابّ النبی(ص) بحث کرده است. وی در نهایه می نویسد: «کسی که پیامبر(ص) یا یکی از امامان(ع) را سب کند، خونش هدر می گردد و بر هرکس سبّ را از او بشنود قتلش حلال است».[۲۶]
ـ
ـ
آراء فقیهان اهل سنت
فقیهان اهل سنت از پیروان مذاهب چهارگانه و غیر آنان، از زمان تأسیس این مذاهب تا عصر حاضر در آثار خویش قول به قتل ساب النبی(ص) را آورده و بر قتل دشنام دهندۀ به پیامبر تصریح نموده اند.[۲۷]
ـ
با توجه به این سطح از فتاوا و تصریحات بر کیفر قتل سابّ النبی(ص) از صدر اسلام تا فقهای معاصر، در جهان اسلام از شیعه و اهل سنت، شاید بتوان اصل مجازات قتل سابّ النبی(ص) را صرف نظر از مبانی و دلایل و سایر احکام سابّ النبی(ص) از «ضروریات دین اسلام» شناخت. البته نظر به ادعاهای اجماع که توسط فقهای شیعه و اهل سنت در مسئله قتل سابّ النبی(ص) صورت گرفته این نظریه بیشتر به ذهن می رسد.
ـ
ـ
ـ
پی نوشت ها:
[۱]. آرمسترانگ، زندگی نامه پیامبر اسلام(ص)، ص۲۵ و ص۱۴۳ تا ص۱۴۹
[۲]. صحیفه نور، ج۲۱، ص۸۶، صحیفه امام، ج۲۱، ص۲۶۳٫
[۳]. همان، ص۸۷، و همان، ج۲۱، ص۲۶۸٫
[۴]. ابن هشام، السیرة النبویه، ج۱، ص۷۱۰، ابن اثیر، الکامل فی التاریخ، ج۲، ص۲۷، قاضی عیاض، الشفا بتعریف حقوق المصطفی، ج۲، ص۵۴۵، ابو اسحاق الشیرازی، المهذّب فی فقه مذهب الامام الشافعی، ج۲، ص۲۳۵ و ۲۳۶٫
[۵]. ابن تیمیّه، الصارم المسلول علی شاتم الرسول، ص۱۴۱ و ۱۴۲٫
[۶]. امام خمینی، صحیفه نور، ج۲۱، ص۱۳۵ و ۱۷۱، آل کاشف الغطاء، آیین ما، ص۱۳۱ و ۱۳۲، طباطبائی، شیعه در اسلام، ص۴ و ۵، سبحانی، منشور عقاید امامیه، رازی، کتاب الزنیه، ج۳، ص۲۵۹٫
[۷]. ابن منظور، لسان العرب، ج۸، ص۱۸۹، خوری شرتونی لبنانی، اقرب الموارد، ج۱، ص۶۲۷، ابن خلدون، العبر، ج۱، ص۱۹۶، حاکم الحسکانی، ابوالقاسم، شواهد التنزیل، ج۲، ص۴۶۷، ابن حجر عسقلانی، لسان المیزان، ج۵، ص۲۸۶ و ۲۹۷، علامه مجلسی، بحار الانوار، ج۶۵، ص۱۷ و ۱۹ و ۲۴٫
[۸]. علامه مجلسی، بحار الانوار، ج۳، ص۸٫
[۹]. همان، ص۱۴۵ و ۱۴۶٫
[۱۰]. همان، ص۱۹۴٫
[۱۱]. همان، ص۱۹۵ و ۱۹۶٫
[۱۲]. همان، ص۱۹۴ و ۱۹۵، قاضی عیاض، الشفا بتعریف حقوق المصطفی، ج۲، ص۵۴۶٫
[۱۳]. ابن تیمیّه، الصارم المسلول علی شاتم الرسول، ص۱۹۵٫
[۱۴]. سنن نسائی، ج۷، ص۱۰۹ و ۱۱۰، الشوکانی، نیل الاوطار، ج۷، ص۲۱۴، ابن تیمیّه، الصارم المسلول علی شاتم الرسول، ص۹۲، قاضی عیاض، الشفا بتعریف حقوق المصطفی، ج۲، ص۵۴۶٫
[۱۵]. ابن تیمیّه، الصارم المسلول علی شاتم الرسول، ص۱۹۵٫
[۱۶]. همان، ص۱۹۷٫
[۱۷]. همان، ص۱۹۸ و ۱۹۹٫
[۱۸]. قاضی عیاض، الشفا بتعریف حقوق المصطفی، ج۲، ص۵۴۷٫
[۱۹]. الجزیری، الفقه علی المذاهب الاربعه، ج۵، ص۳۶۸ و ۳۷۰ و ۳۷۲ و ۳۷۳؛ قاضی عیاض، الشفا بتعریف حقوق المصطفی، ص۵۴۱ و ۵۴۲ و ۵۴۷؛ احمد بن محمد خلّال، احکام اهل الملل، ص۲۵۶ و ۲۵۸؛ التاج الجامع للاصول، ج۳، ص۴۰؛ ابن تیمیّه، الصارم المسلول علی شاتم الرسول، ص۲۴۶ و ۵۳۰؛ المرعشی النجفی، القصاص علی ضوء القرآن و السنه، ج۱، ص۳۲۱ و ۳۳۰؛ جناتی، ادوار فقه و بیان کیفیت آن، ص۴۵۰ و ۴۵۱٫
[۲۰]. ابن تیمیّه، الصارم المسلول علی شاتم الرسول، ص۵٫
[۲۱]. شهید ثانی، الدرایه، ص۷٫
[۲۲]. شیخ صدوق، الهدایه فی الاصول و الفروع، ج۱، ص۲۶۵٫
[۲۳]. سید مرتضی علم الهدی، الانتصار فی انفرادات الامامیه، ص۴۸۰، مسئله ۲۷۰٫
[۲۴]. شیخ طوسی، کتاب الخلاف، ج۳، ص۱۷۰ تا ۱۷۳٫
[۲۵]. شیخ طوسی، المبسوط فی فقه الامامیه، ج۷، ص۲۷۰٫
[۲۶]. شیخ طوسی، النهایه فی مجرد الفقه و الفتاوی، ج۱، ص۷۳۰٫
[۲۷]. [۲۷]. الخلال، احمدبن محمد، احکام اهل الملل من الجامع لمسائل الامام احمد بن حنبل، ص۲۵۵ تا ۲۵۸؛ السمرقندی، علاءالدین، تحفه الفقهاء، ص۵۵۶ و ۵۵۷؛ قاضی عیاض، الشفا بتعریف حقوق المصطفی، ص۵۴۱؛ القرطبی الشیرازی، المهذب، ج۲، ۳ص۲۲۱ و ۲۲۲ و ۲۷۲؛ ابن رشد الاندلسی، بدایه المجتهد و نهایه المقتصد، ج۲، ص۳۷۶؛ ابن تیمیّه، الصارم المسلول علی شاتم الرسول، و الفتاوی الکبری، ج۴، ص۵۱۵؛ ابن نجیم، الاشباه و النظائر علی مذهب ابی حنیفه النعمان، ص۱۸۹؛ ابن قدامه، المغنی، ج۱۰، ص۲۳۱؛ المرداوی الحنبلی، معرفة الراجح من الخلاف علی مذهب الامام احمد بن حنبل، ج۴، ص۲۵۷؛ ابوالبرکات، الشرح الکبیر، ج۴، ص۳۰۹؛ ابن حزم، المحلّی، ج۱۱، ص۴؛ ابن حجر، فتح الباری، ج۱۲، ص۲۳۶؛ ابن القیم، زاد المعاد، ج۳، ص۲۱۳؛ الجزیری، الفقه علی المذاهب الاربعه، ج۵، ص۳۶۸؛ العوده، التشریع الجنائی، ج۲، ص۷۲۴؛ الزحیلی، الفقه الاسلامی و ادلّته، ج۶، ص۱۸۴٫
ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــ

امضای محبّ الزهراء




طاعـــــــت از دست نیاید ، گنهی باید کرد
در دل دوست به هر حیله رهی باید کرد


!






بعداز اين لطفي ندارد حکـمراني بر دلم
شهر ويـران گشته فرماندار مي خواهد چه کار . . .
محبّ الزهراء آنلاین نیست.  
Digg this Post!Tweet this Post!Share on FacebookShare on google+
پاسخ با نقل قول
لینک ها
پاسخ

آموزش قرار دادن مطلب ، نظر و فعاليت در نورآسمان

لیست کامل لینک های جالب و مفید لینکدانی نورآسمان


برچسب ها
پیامبر, اهانت


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
کاربران دعوت شده

ابزارهای موضوع جستجو در موضوع
جستجو در موضوع:

جستجوی پیشرفته
نحوه نمایش

مجوز های ارسال و ویرایش
شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
شما نمیتوانید فایل پیوست در پست خود ضمیمه کنید
شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

BB code هست فعال
شکلک ها فعال است
کد [IMG] فعال است
کد HTML غیر فعال است
Trackbacks are فعال
Pingbacks are فعال
Refbacks are فعال


موضوعات مشابه
موضوع نویسنده موضوع انجمن پاسخ ها آخرين نوشته
فضیلت صلوات بر پیامبر اکرم صل الله علیه واله mahdishata علوم حدیث 2 06-12-2014 08:20
رحلت پیامبر اکرم؛ وفات یا شهادت؟ محب علی (ع) پیامبر اکرم(ص) 1 31-12-2013 21:52
روز شمار قربانيان ترور به دست منافقين منتقمُ الزهراء اخبار جالب و مهم! 10 27-09-2013 13:01
ماجرای غم انگیز فدک safaeei فاطمة الزهراء (س) 0 09-06-2013 16:28
شیعه و دفاع از حریم آن در خطبه های حضرت زهرا علیهاالسلام golenarges فاطمة الزهراء (س) 0 13-04-2013 18:49

TwitterFacebookGoogle Plushttps://telegram.me/basijtvRSS Feed@basijtv

مسئولیت مطالب و نظرات مندرج در سایت بر عهده شخص ارسال کننده بوده و سایت نورآسمان هیچ گونه مسئولیتی در قبال موضوعات مطرح شده ندارد.
در صورت تمایل با رایانامه سایت به ادرس nooreaseman@chmail.ir تماس حاصل کنید.


اکنون ساعت 23:52 برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد.


Powered by: vBulletin Version 3.8.7
Copyright © 2000-2006 Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.5.2

vBFarsi Language Pack Version 4.0 beta1