شما در انجمن های ما ثبت نام نکرده اید یا هنوز وارد نشده اید . در صورتی که عضو نیستید همین حالا ثبت نام کنید.    
انجمن مذهبی ، فرهنگی و سیاسی نورآسمان

Help

فروشگاه طب اسلامی ، سنتی ، موادآرایشی ، بهداشتی و پوستی ارگانیک اسرار الشفاء


بازگشت   انجمن مذهبی ، فرهنگی و سیاسی نورآسمان > اسلام > اهل بيت (عليهم السلام) > امام زمان عجل الله تعالی فرجه


پاسخ
 
LinkBack ابزارهای موضوع جستجو در موضوع نحوه نمایش
قدیمی 09-11-2010, 23:30   #1
مدیرکل بازنشسته
 
hossein moradi آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Jan 2010
محل سکونت: شهر ری
نوشته ها: 4,055
Thanks: 1,255
Thanked 3,836 Times in 1,443 Posts
پیش فرض ياري امام عصر عليه السلام با ياري امام حسين عليه السلام

ياري امام حسين عليه السلام، بالاترين درجه ياري امام عصر عليه السلام

يکي از راه هايي که ائمه اطهار عليهم السلام براي ياري امام زمان عليه السلام به ما آموخته اند، کمک به حضرتش از طريق ياري امام حسين عليه السلام است. همان گونه که خود امام حسين عليه السلام در کربلا به ياران خويش فرمودند:
جدّم رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم به من خبر دادند که فرزندم حسين در بيابان کربلا در حال غربت و تنهايي و تشنگي کشته مي شود. پس کسي که او را ياري کند، به تحقيق مرا و فرزندش «قائم عليه السلام» را ياري کرده است. (1)
ياران امام حسين عليه السلام در حقيقت، ياران امام زمان عليه السلام هستند و اگر کسي امام حسين عليه السلام را ياري کند، در حقيقت به ياري قائم آل محمد عليهم السلام شتافته است.
اصحاب امام حسين عليه السلام ولي نعمت خويش را با گرانمايه ترين سرمايه ي انسان، يعني جان خود، ياري کردند و به بالاترين حد ياري امام زمان عليه السلام دست يافته، در زمره‌ي سادات شهدا قرار گرفتند. (2) اميرالمؤمنين عليه السلام درباره‌ي ‌بالاترين حدّ ياري اهل بيت عليهم السلام فرمودند:
کسي که ما را به قلبش دوست بدارد و با زبانش ياري کند و همراه ما با دشمنان ما بجنگد، پس (در قيامت) با ما و در درجه ي ما خواهد بود.وکسي که ما را دوست داشته باشد و با زبانش ياري کند، ولي همراه ما با دشمنان ما نجنگد، در درجه‌ي پايين تري قرار دارد. (3)
کساني که در زمان غيبت امام عصر عليه السلام قرار گرفتند، بايد از خدا بخواهند تا معرفتي به آنها عطا کند که بفهمند اگر چه در زمان سيدالشهدا عليه السلام نبوده اند، ولي مي توانند از طريق ياري ايشان عملاً به اين توفيق دست يابند.
ياري سيدالشهدا عليه السلام در زمان ما

اکنون بيش از 1360 سال از شهادت امام حسين عليه السلام گذشته است، اما باز هم مي توان از طريق ياري ايشان در زمره‌ي ياري کنندگان امام زمان عليه السلام قرار گرفت. يکي از راه هاي ياري ايشان در اين زمان، اين است که انسان قلب خود را با آن امام عليه السلام گره بزند و به وسيله ي محبت قلبي عميق به حضرتش، به اين فوز اکبر دست يابد. مانند جابر بن عبداللّه انصاري، يکي از ياران باوفاي پيامبر اکرم صلي اللّه عليه و آله و سلم که در روز عاشورا موفق به شرکت در لشکر امام حسين عليه السلام نشد، ولي در روز اربعين همان سال به زسارت قبر ايشان شتافت و چون نابينا بود، از عطيه ي عوفي خواست که دست او را روي قبر سيدالشهدا عليه السلام بگذارد و سپس - از شدت ناراحتي و مصيبت - از هوش رفت. وقتي به هوش آمد، سه بار «يا حسين» گفت و افزود:‌
«حبيب لا يجيب حبيبه. »
‌دوستي که پاسخ دوستش را نمي دهد.
سپس به ارواح شهدا سلام نمود و عرض کرد:
قسم به خداوندي که پيامبر صلي اللّه عليه و آله و سلم را به حق مبعوث کرد، ما با شما در هر آن چه شما وارد شديد شريک شديم.
عطيّه از جابر پرسيد: ما که کوه و دشتي را طي نکرديم و شمشير نزديم در حالي که بين سرها و بدنهاي ايشان و نيز بين آنها و فرزندانشان جدائي افتاد و زنهاي ايشان همسران خود را از دست دادند. پس ما چگونه با ايشان شريک شديم؟!
جابر در پاسخ گفت:
اي عطيّه! از حبيبم رسول خدا صلي اللّه عليه و آله و سلم شنيدم که فرمودند: کسي که گروهي را دوست بدارد، با آنها مشحور مي شود و کسي که عمل گروهي را دوست بدارد، در عمل آنها شريک مي شود. ... قسم به کسي که محمد صلي اللّه عليه و آله و سلم را به حق برانگيخت، نيّت من و اصحابم (دوستانم) همان نيّتي است که امام حسين عليه السلام و اصحابش داشته اند. (4)
محبت، يک عمل قلبي است که مي تواند انسان را به محبوب خويش برساند و کساني که در کربلا نبوده اند، مي توانند با «نيّت» و «محبت» خود، همراه ايشان شده، حتي فيض شهادت در رکاب حضرت را ببرند؛ چرا که نيّت، روح و جان اعمال جوارحي است.
امام باقر عليه السلام در باره‌ي ارزش نيّت فرموده اند:
نيّت مؤمن از عمل او بهتر است زيرا (فرد مؤمن) کار خوبي را نيّت مي کند که به (انجام دادن) آن نمي رسد. و نيبت کافر بدتر از عمل اوست، زيرا قصد و آرزوي کار بدي را مي کند که به (انجام دادن) آن نمي رسد. (5)
به همين دليل است که خداوند، مردم را روز قيامت بر اساس نيّت هايشان محشور مي گرداند. (6) هر کس نيّت جدي براي ياري امام حسين عليه السلام داشته باشد، اجر آن را مي برد؛ همان طور که امام صادق عليه السلام خود را در زمره‌ي شهداي کربلا شمرده اند: من خود را خارج از شهداي دشت کربلا نمي دانم و پاداشم را کمتر از آنها نمي شمارم؛ زيرا نيّت من اين است که اگر آن روز را درک مي کردم (امام حسين عليه السلام) را ياري مي نمودم. و هم چنين شيعيان ما شهيدان (محسوب) هستند هرچند که در بسترهايشان از دنيا بروند. (7)
امام رضا عليه السلام به يکي از ياران خود به نام ريّان بن شبيب چنين آموخته اند:
اي پسر شبيب! اگر خوشحال مي شوي از اين که مانند ثواب کساني را که همراه امام حسين عليه السلام به شهادت رسيده اند، داشته باشي، هر وقت به ياد آنها مي افتي، بگو «يا ليتني کنت معهم فأفوز فوزاً عظيماً»: اي کاش من با آنها بودم، و به رستگاري بزرگي دست مي يافتم. (8) مرحوم سيد بن طاووس در کتاب «مصباح الزّائر» در بخشي از زيارت جامعه ي ائمه المؤمنين عليه السلام نقل مي نمايد که:
اي آل پيامبر صلي اللّه عليه و آله و سلم پدر و مادرم فدايتان باد... ما خدا را شاهد مي گيريم که با دوستان و ياران ديرين شما در ريختن خون ناکثين و قاسطين و مارقين (اصحاب جمل و اصحاب صفين و نهروان در زمان اميرالمؤمنين عليه السلام) شريک هستيم. نيز در ريختن خون کشندگان ابي عبداللّه عليه السلام سيد جوانان اهل بهشت در روز کربلا - با نيّت ها و دل ها و با تأسف خوردن به جهت از دست دادن موقعيت هايي که ياران شما به خاطر ياري کردن شما داشته اند - شريک هستيم. و بر شما باد درود و رحمت برکات خداوند. (9)
اظهار «تأسف» بر عدم توانايي ياري امام حسين عليه السلام و ديگر ائمه ي معصومين عليهم السلام نشانه ي بارز براي وجود اين آرزوي قلبي است و اگر کسي واقعاً در دل حسرت درک آن شرايط را بخورد، با اين معرفت و محبت و نيّت مي تواند اميدوار باشد که از ياران امام حسين عليه السلام محسوب مي گردد و به وسيله ي ياري آن حضرت، امام زمان غريبش را ياد کند.
شعار امام عصر عليه السلام و يارانش

يکي از مهم ترين مأموريت هاي الهي امام عصر عليه السلام در زمان ظهور، انتقام خون سيدالشهداء عليه السلام از دشمنان ايشان است. اين مسأله آن قدر اهميت دارد که شعار اصلي آن حضرت محسوب مي شود. در زيارتي خطاب به ناحيه ي مقدسه ي آن حضرت چنين مي خوانيم:
« السلام علي الامام العالم الغائب عن الأبصارو الحاضر في الأمصار و الغائب عن العيون و الحاضر في الأفکار بقيه الأخيار الوارث ذالفقار، الّذي يظهر في بيت اللّه الحرام ذي الأستار و ينادي بشعار «يالثارات الحسين»: أنا الطالب بالأوتار أنا قاصم کل جبار، القائم المنتظر ابن الحسن، عليه و آله أفضل السلام. » (10)
سلام بر امام داناي پنهان از ديدگان و حاضر در شهرها و پنهان از چشم ها و حاضر در انديشه ها، باقيمانده ي نيکان، وارث ذوالفقار، همان کسي که در خانه ي پرده پوش خدا آشکار مي شود و شعار خون خواهي حسين عليه السلام را سر مي دهد (و مي گويد): من قصاص خون هاي بناحق ريخته ام، من خردکننده ي هر ستمگر هستم، و آن قيام کننده ام که در انتظارم بوده اند. پسر (امام) حسن که بر او و خاندانش بهترين درود ها باد.
معمولاً در شعار هاي هر کس، عصاره و چکيده ي هدف او را مي توان يافت. شعار خون خواهي حضرت مهدي عليه السلام از جد مظلوم خود در هنگام ظهور، اهميت اين امر را در نزد خداي عزّوجلّ و امام زمان عليه السلام نشان مي دهد.
يکي از اوصاف ياران امام زمان عليه السلام نيز اين است که در زمان ظهور، به تبعيت از مولاي خويش، به خون خواهي امام حسين عليه السلام بر مي خيزند؛ زيرا خون حضرت سيدالشهداء شرافت بسياري نزد پروردگار دارد که انتقام ريخته شدن آن هنوز گرفته نشده است و لذا شعار ياران امام زمان عليه السلام «يا لثارات الحسين» است. (11) اين شعار، همه ي اهداف و خواسته هاي آنها را يک جا بيان مي دارد. براي آشنا شدن با اهميت اين هدف، مطالعه ي احوال و اوصاف ياران امام حسين عليه السلام ضروري است.
احوال ياران امام حسين عليه السلام

آرزوي بزرگان شيعه همواره اين بوده است که در زمره ي ياران سيدالشهداء عليه السلام باشند. البته اين افراد بايد از احوال ياران حضرتش مطبّع باشند و بدانند که آنها چه نيّتي داشته اند و چگونه در راه ياري امام زمان خويش همه ي دارايي و هستي خود را فدا کردند. هر کسي نمي تواند ادّعا کند که نيّت اصحاب سيّدالشّهداء عليه السلام را دارد.
اصحاب امام حسين عليه السلام تا وقتي زنده بودند، اجازه ندادند که هيچ يک از فرزندان پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم به ميدان بروند. آنان همه چيز خود را فداي امام حسين عليه السلام و اولاد ايشان نمودند و همواره نسبت به اهل بيت عليهم السلام اظهار ارادت مي کردند و در عمل نيز محبت قلبي خود را نشان دادند. شرح فداکاري اصحاب سيّدالشهّداء عليه السلام، در حوصله ي اين کتاب نمي گنجد.
ما در اين جا تنها به ذکر از جان گذشتگي دو تن از ياران امام عليه السلام مي پردازيم و خوانندگان را به مطالعه ي بيشتر در اين زمينه توصيه مي کنيم.
روز عاشورا هنگام ظهر، امام حسين عليه السلام به «زهير بن قين» و «سعيد بن عبدالله حنفي» فرمودند که جلوي آن حضرت بايستند.
سپس ايشان با عدّه اي از يارانشان به نماز خوف ايستادند. يک تير به سوي حضرت آمد. سعيدبن عبدالله حنفي خود را در مسير تير قرار داد و آن را به جان خريد و هر تيري که به سمت حضرت مي آمد به استقبال آن مي رفت تا اين که بر زمين افتاد. در حالي که مخالفين را لعنت مي کرد و مي گفت: «خدايا به پيامبرت سلام مرا ابلاغ کن و ايشان را از درد زخم هاي من آگاه کن. من مي خواستم پاداش ياري فرزند پيامبر را ببرم. » سپس از دنيا رفت. در حالي که غير از زخم هايي که بر اثر ضربه هاي شمشير و نيزه پذيرفته بود، سيزده تير در بدنش باقي بود. (12)
يکي ديگر از اصحاب با وفاي امام حسين عليه السلام «عمرو بن قرظه الانصاري» است که هم خود مي جنگيد و هم از امامش دفاع مي کرد.
هر تيري به سوي امام حسين عليه السلام مي آمد، او با دستش جلوي آن را مي گرفت و هر شمشيري به سمت امام عليه السلام روانه مي شد، جانش به استقبال آن مي رفت به طوري که در آن مدت، به امام عليه السلام هيچ ناراحتي نرسيد. سرانجام از شدت جراحت به زمين افتاد و رو به امام عليه السلام کرد و گفت: اي پسر رسول خدا! آيا وفا کردم؟ حضرت فرمودند: بله تو در بهشت پيش روي من هستي. از طرف من به رسول خدا سلام برسان و به ايشان بگو من هم به دنبال خواهم آمد. عمرو جنگيد تا به شهادت رسيد. (13)
مي بينيم که اصحاب امام حسين عليه السلام در روز عاشورا از همه ي هستي خود گذشتند. اينان الگو و اسوه ي کساني هستند که آرزوي ياري امام حسين عليه السلام را در اين زمان دارند. ما هم اگر چنين آرزويي داريم، بايد وضعيت خود را بررسي کنيم و ببينيم تاکنون از چه چيز خود در راه امام زمان عليه السلام گذشته ايم؟ آيا حاضر هستيم از پول و مقام و موقعيت دنيايي خود در مواقع لازم به خاطر اهل بيت عليهم السلام بگذريم؟ آيا آبروي خود را خرج امام زمان عليه السلام و رفع گرفتاري از دوستان ايشان مي کنيم؟ آيا در مواردي که راحتي و رفاه ما به خطر مي افتد، براي دفاع از حريم امامت و ولايت و مبارزه با دشمنان ائمه عليهم السلام همت مي کنيم؟ اگر به ما بگويند همين امروز امام زمان شما ظهور مي کند، آيا تعلقات ما به اين و آن، اجازه مي دهد که بدون تأخير و درنگ به ياري آن عزيز بشتابيم؟
از خداوند مي خواهيم چنان معرفت و محبتي به ما عطا کند که مانند ياران سيدالشهداء عليه السلام پا به رکاب امام زمانمان باشيم و همه ي هستي خود را فداي ايشان کنيم.
فداکاري هاي بانوان کربلا

علاوه بر جانفشاني هايي که مردان همراه امام حسين عليه السلام در رکاب ايشان براي دفاع از آن حضرت انجام دادند، زنان فداکاري هم بودند که در حادثه ي کربلا به شکل ديگري امام خود را ياري کردند.
اين ها الگويي مناسب براي بانواني هستند که مي خواهند با نيت و عمل خود از طريق ياري سيدالشهداء عليه السلام امام زمان خود را ياري کنند. ما در اين جا به ذکر دو نمونه اکتفا مي کنيم.
نمونه ي اول:

«امّ خلف» همسر مسلم بن عوسجه بود. پس از شهادت مسلم بن عوسجه پسرش آماده نبرد شد. امام حسين عليه السلام به او فرمودند: اي جوان! پدرت شهيد شد. اگر تو نيز کشته شوي، مادرت در اين بيابان در پناه چه کسي بگريزد؟ پسر مسلم خواست برگردد، مادرش شتاب زده سر راه او را گرفت و گرفت: فرزندم! تو سلامتي خود را بر نصرت پسر پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم ترجيح مي دهي؟ من هرگز از تو راضي نمي شوم. پسر مسلم به طرف ميدان جنگ برگشت و حمله ي سختي کرد. مادر از پشت سر پيوسته به او مي گفت، اي پسر! شاد باش که هم اکنون از ساقي کوثر سيراب خواهي شد. جوان مردانه کوشيد و سي نفر از مشرکان را به قتل رساند و شربت شهادت نوشيد. کوفيان سر او را بريده و به سوي مادرش افکندند، مادر سر او را برداشت و بوسيد و چنان گريست که همه به گريه افتادند. (14)
امّ خلف مي توانست از پاسخ امام حسين عليه السلام مجوّز و توجيهي براي نجات جان پسرش بسازد و بدون اين که ظاهراً اشکال شرعي و عرفي بر عملش وارد شود، از زندگي بهتر دنيوي بهره مند شود. اما او دفاع از اهل بيت عليهم السلام را بر همه چيز ترجيح داد. آيا به راستي عمل او افراط و زياده روي از حدّ و مرز دين بود؟! حال اگر بانوان از بعضي آسايش طلبي هاي دنيايي، به خاطر حفظ دين خود بگذرند و رعايت ورع را پيشه سازند، آيا مرتکب افراط و مقدّس مآبي شده اند؟!
نمونه ي دوم:

«زهير بن قين» از مکه به طرف عراق حرکت مي کرد. وي به دليل ترس از بني اميه، به گونه اي راه مي پيمود که با امام حسين عليه السلام مواجه نشود. به هر منزلي مي رسيد، جايي خيمه مي زد که نزديک خيمه هاي امام حسين عليه السلام نباشد. در يکي از منازل، وقتي مشغول خوردن غذا شد، از جانب امام عليه السلام فرستاده اي آمد و گفت: «اي زهير بن قين! ابوعبدالله عليه السلام تو را مي طلبد». جماعت همراه او، از مخالفت با بني اميه سخت هراسان شدند، در عين حال، نافرماني امام حسين عليه السلام را آسان نمي شمردند. لذا، از شدت ناراحتي، لقمه ها را بر زمين گذاشتند.
در اين هنگام، همسر زهير بن قين - که «ديلم» نام داشت - گفت: «سبحان الله! پسر رسول خدا کسي را به سوي تو مي فرستد و تو را طلب مي کند، و تو، به او پاسخ نمي گويي؟! برخيز و شتاب کن و بشنو که او چه مي گويد». زهير برخاست و با شتاب رفت. زماني نگذشت که خندان و شادان برگشت؛ گويي که از چهره اش خورشيد بر مي تابد. به محض رسيدن، دستور داد که خيمه ي او را کندند، و اثاثيه او را جمع نموده، به طرف لشکرگاه امام حسين عليه السلام حمل کردند. زهير گفت: من تصميم قطعي گرفته ام که در ملازمت حسين عليه السلام کوچ کنم و جان خود را فداي او بنمايم. آن چه مال داشت بين زن و پسر عموهاي خود تقسيم کرد و گفت: «ديلم» را به اهل خود برسانيد، چرا که من دوست ندارم اسير شود. «ديلم» گريه کرد و گفت: تو مي خواهي در رکاب پسر علي مرتضي عليهما السلام جان بازي کني، چرا من نخواهم در خدمت دختر مصطفي صلي الله عليه و آله و سلم سرافرازي کنم؟! پس همراه زهير روانه شد. (15)
اين بانوي فداکار، به همه ي بانوان ارادتمند به امام زمان عليه السلام درس گذشتن از ماديات و خوشي هاي دنيا در راه ياري اهل بيت عليهم السلام مي دهد. آيا ما حاضر هستيم از اندکي رفاه خويش در راه ياري امام زمان عليه السلام بگذريم؟! و به راستي چقدر در راه دفاع از حضرت بقيه الله عليه السلام فعاليت و کوشش مي کنيم؟!
پي نوشت :

1. فوائد المشاهد: ج 2 ص 466.
2. اميرالمؤمنين عليه السّلام: ... آگاه باشيد او (امام حسين عليه السّلام) و اصحابش در روز قيامت در زمره ي سادات شهداء هستند. (بحارالانوار: ج 36 ص 253)
3. بحارالانوار: ج 27 ص 89 ح 39.
4. بحارالانوار: ج 101 ص 196.
5. وسائل الشيعه: ج 1 ص 39 ح 17.
6. امام صادق عليه السّلام فرموده اند: «إنّ اللّه يحشر النّاس علي نيّاتهم يوم القيامه». (وسائل الشيعه: ج 1 ص 34 ح 5)
7. مکيال المکارم: ج 2 ص 228 به نقل از شرح صحيفه سجّاديّه سيّد نعمت اللّه جزايري.
8. بحارالانوار: ج 44 ص 286.
9. مفاتيح الجنّان: مرحوم شيخ عبّاس قمّي.
10. بحارالانوار: ج 102 ص 193 و 194.
11. امام صادق عليه السّلام در توصيف ياران امام زمان عليه السّلام فرموده اند: آرزو مي کنند که در راه خدا کشته شوند، شعار ايشان «يالثارات الحسين عليه السّلام» است... خدا به وسيله آنها امام حقّ را ياري مي کند. (بحارالانوار: ج 52 ص 308 ح 82).
ثاراث جمع ثار به معناي «خون» است. ترکيب «يالثارات» در مصيبت ها به کار مي رود که انسان از شدّت آنها «ندبه» يعني «زاري و فرياد» مي کند. پس منظور از «يالثارات الحسين» ندبه براي خونخواهي امام حسين عليه السّلام است.
12. اللّهوف علي قتلي الطفوف: ص 110 و 111.
13. همان : ص 107 و 108.
14. رياحين الشّريعه: ج 3 ص 305 با اندکي تغيير ادبي.
15. رياحين الشّريعه: ج 3 ص 306 با اندکي تصرّف ادبي.

منبع: کتاب آشناي غريب

امضای hossein moradi

پناه می برم به خدا از آن کس که می رنجاند و به دیگران برای جلوگیری از انجامش هشدار می دهد


امام على (ع) :

اگر پنج خصلت نبود، همه مردم جزوِ صالحان مى شدند: قانع بودن به نادانى، حرص به دنيا، بخل ورزى به زيادى، رياكارى در عمل، و خود رأيى.
غررالحكم، ج2، ص451، ح3260



هیچ ادعایی ندارم فقط اونی که مقصر بود و اونی که به خاطر رفاقتش با مقصر طرفداریشو کرد و اونی که بخاطر خویشاوندی حق رو ناحق کرد را واگذار کردم به خدا

از این لحظه دیگه ازشون هیچ انتظاری ندارم و هیچ توضیح و پیشنهادی هم از اونها قبول نمی کنم

دیدار به قیامت نارفیق
hossein moradi آنلاین نیست.  
Digg this Post!Tweet this Post!Share on FacebookShare on google+
پاسخ با نقل قول
قدیمی 09-11-2010, 23:31   #2
مدیرکل بازنشسته
 
hossein moradi آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Jan 2010
محل سکونت: شهر ری
نوشته ها: 4,055
Thanks: 1,255
Thanked 3,836 Times in 1,443 Posts
پیش فرض

ياري سيّدالشّهدا عليه السلام از طريق زيارت ايشان

يکي از نشانه هاي کسي که نيّت ياري سيّدالشّهداء عليه السلام را دارد، شوق و رغبت او به زيارت ايشان است. اين شوق، نشانه ي آن است که خداوند مي خواهد به او خيري برساند. امام صادق عليه السلام مي فرمايند:
کسي که خدا برايش خير بخواهد در قلب او محبت امام حسين عليه السلام و زيارت ايشان را قرار مي دهد. (1)
ممکن است توفيق زيارت قبر مطهر حضرت اباعبدالله عليه السلام براي کسي که ساليان سال، شوق زيارت حضرتش را دارد، نصيب نشود؛ اما همين علاقه و اشتياق او به زيارت، نشان دهنده ي پيوند روحي و قلبي او با امام حسين عليه السلام و از مصاديق ياري ايشان با قلب مي باشد.
به طور کلي، از نشانه هاي محبت به اهل بيت عليهم السلام شوق و رغبت نسبت به زيارت سيدالشهداء عليه السلام است. امام باقر عليه السلام فرمودند:
هر کس مي خواهد بداند که از اهل بهشت است، بايد محبت ما را به قلب خود عرضه کند. اگر قلبش پذيراي آن باشد، پس او مؤمن است و هر کس محبت ما را داشته باشد (نشانه اش اين است که) بايد شوق و رغبت نسبت به زيات امام حسين عليه السلام داشته باشد. پس کسي که امام حسين عليه السلام را مکرر زيارت کند، ما او را به عنوان دوستدار خود مي شناسيم (مي پذيريم) و او از اهل بهشت است و هر کس امام حسين عليه السلام را زياد، زيارت نکند، ايمانش ناقص است. (2)
و نيز فرمودند:
اگر کسي هزار بار حجّ به جا آورد، اما قبر حسين بن علي عليه السلام را زيارت نکند، يکي از حقوق خداوند را ترک کرده است. (3)
زيارت قبر امام حسين عليه السلام حقّ خداوند و حقّ رسول خدا و عترت ايشان است و کوتاهي کردن در اداي اين حقّ، از مصاديق «عقوق» اهل بيت عليهم السلام شمرده شده است.
يکي از اصحاب امام صادق عليه السلام مي گويد: از ايشان پرسيدم: نظر شما درباره ي کسي که قادر به رفتن زيارت سيّدالشّهداء مي باشد و آن را ترک کند چيست؟ حضرت فرمودند:
نظر من اين است که چنين شخصي پيامبر خدا صلي الله عليه و آله و يا اهل بيت عليهم السلام را ايذاء (عاق) کرده است. (4)
ممکن است پذيرفتن اين همه تأکيد بر زيارت قبر امام حسين عليه السلام براي برخي افراد، قدري سنگين و دشوار باشد. علت آن، آگاهي نداشتن از عظمت و اهميت اين عبادت بزرگ نزد خداوند متعال است. ائمه ي اطهار عليهم السلام بسياري از برکات اين عمل شريف را ناگفته گذاشته اند؛ چرا که مردم، تحمل شنيدن تمام فضائل زيارت آن حضرت را ندارند. امام باقر عليه السلام در اين باره فرموده اند:
اگر مردم فضيلت زيارت امام حسين عليه السلام را مي دانستند از فرط اشتياق جان مي دادند و جان هايشان از حسرت قطعه قطعه مي شد. (5)
پس بايد دانست که عظمت زيارت اين امام همام، قابل وصف نيست و اگر کسي معرفت عميق و صحيح نسبت به آن پيدا نمايد، جاي شگفتي نيست که از شوق، قالب تهي کند. به اين دو حديث شريف دقت فرماييد:
حضرت حسين بن علي عليه السلام در نزد پروردگارش عزوجل... به زيارت کنندگانش نظر مي افکند؛ در حالي که نسبت به آنها - به اسم خودشان و پدرانشان و درجات و منزلت هايشان نزد خداي عزّوجلّ - آشناتر است، از شناختي که يکي از شما به فرزند خود دارد. و او هر کس را که برايش گريه مي کند، مي بيند. پس براي او طلب مغفرت مي کند و از پدرانش هم مي خواهد که آن بزرگواران هم براي اين شخص از خدا آمرزش بخواهند و مي فرمايد: اگر زائر من، آن چه (از پاداش) را که خدا برايش فراهم کرده، مي دانست، خوشحالي او از بي تابي اش بيشتر بود و زيارت کننده ي او (امام حسين عليه السلام) در حالي (از زيارت) باز مي گردد که هيچ گناهي بر او نيست. (6)
امام صادق عليه السلام در حديث ديگري فرمودند:
حضرت فاطمه دختر پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم نزد زائران قبر پسرش حسين عليه السلام حاضر مي شود پس براي آنها از گناهانشان طلب مغفرت مي کند. (7)
اگر کسي به کنه آن چه در اين دو حديث فرموده اند، معرفت پيدا کند، معلوم نيست که از شدت اشتياق قالب تهي نکند! به هر حال عموم انسان ها تا وقتي در دنيا هستند، نمي توانند به ارزش زيارت اباعبدالله عليه السلام پي ببرند؛ اما آن گاه که قيامت برپا شود، قدر و منزلت زائران حضرتش عليه السلام آشکار مي شود.
امام صادق عليه السلام فرمودند:
در روز قيامت، ندا دهنده اي ندا مي کند: زائران حسين بن علي عليه السلام کجا هستند؟ عده اي مردم برمي خيزند که جز خدا کسي شماره ي آنها را نمي داند. (آن منادي) به ايشان مي گويد: قصد شما از زيارت قبر حسين چه بود؟ اين ها پاسخ مي دهند: اي خدا! زيارت ما به خاطر محبتي بود که به رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم و علي عليه السلام و فاطمه سلام الله عليها داشتيم و به جهت آن بود که نسبت به آن چه بر سر امام حسين عليه السلام آوردند دل ما به رحم آمد.
پس به ايشان گفته مي شود: اين پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم و علي و فاطمه و حسن و حسين عليهم السلام. پس به ايشان بپيونديد که شما با آنها و در درجه ي آنها خواهيد بود. به پرچم رسول خدا صلي الله عليه و آله و سلم بپيونديد.
پس آنها در زير سايه و پرچم پيامبر صلي الله عليه و آله و سلم که به دست علي عليه السلام است قرار مي گيرند و به همين صورت همگي وارد بهشت مي شوند در حالي که بعضي در پيش پرچم، برخي طرف راست، گروهي طرف چپ و عده اي هم در پشت پرچم هستند... . (8)
اين پاداش براي کساني است که در زيارت امام حسين عليه السلام قصدي جز عرض ارادت و محبت نسبت به خاندان رسالت نداشته اند. چنين نيتي، برخاسته از معرفتي صحيح و عميق نسبت به آل الله است که با بندگي خدا و رعايت وظايف مقرر نسبت به ايشان به دست مي آيد.
زيارت عاشورا:

زيارت امام حسين عليه السلام را در هر زمان و مکان مي توان انجام داد؛ گرچه زيارت قبر ايشان از نزديک، آثار و برکات خاصي دارد.
از نظر زماني هم کمتر مناسبت مهمي - خصوصاً اعياد - در طول سال وجود دارد که در آن، توصيه به زيارت امام حسين عليه السلام نشده باشد و در تمام اين مناسبت ها زيارت آن حضرت به نيّت ياري کردن ايشان سفارش شده است. (9)
اما روز عاشورا بيشتر از ساير ايام، يادآور غربت امام حسين عليه السلام مي باشد و روزي است که جنّ و ملک هم براي ياري آن امام غريب، اعلام آمادگي کردند، اما هيچکدام توفيق ياري آن عزيز را پيدا نکردند.آن روز، غمناک ترين روز سال براي اهل بيت عليهم السلام است. در اين روز، شيعيان با حال و هواي خاصي به زيارت آن حضرت مي روند و بيشتر از اوقات ديگر، تمنّاي نصرت آن «غريب الغرباء» را مي کنند.
يکي از بهترين راه هاي زيارت امام حسين عليه السلام خواندن زيارت عاشوراي آن حضرت است. در اين زيارت، عباراتي نقل شده که روحيه ي ياري کردن آن امام را تقويت مي کند و آرزوي کساني را که در حسرت ياري و شهادت در رکاب ايشان به سر مي برند، برآورده مي سازد.
راوي زيارت عاشورا - علقمه بن محمد حضرمي - مي گويد: خدمت امام باقر عليه السلام عرض کردم دعايي به من تعليم فرماييد که اگر در روز عاشورا امام حسين عليه السلام را از نزديک، زيارت کردم، آن را بخوانم و نيز دعايي که اگر از نقاط دور و از خانه ي خودم ايشان را زيارت کردم آن را بخوانم.
امام باقر عليه السلام زيارت عاشورا را همراه با نماز زيارت و آداب خاصّ ديگر به او تعليم فرمودند و در فضيلت خواندن آن فرمودند:
اگر اين زيارت را بخواني، هر آينه همان دعايي را خوانده اي که فرشتگان زيارت کننده ي ايشان مي خوانند و خدا به سبب اين زيارت يک ميليون حسنه براي تو مي نويسد و يک ميليون سيئه (بدي) از تو مي بخشايد و صد ميليون درجه تو را بالا مي برد و مانند کساني خواهي بود که همراه حسين بن علي عليهما السلام به شهادت رسيدند تا آن جا که با آنها در درجاتشان شريک خواهي شد و شناخته نمي شوي مگر در زمره ي شهيداني که در رکاب آن حضرت به شهادت رسيدند و پاداش هر پيامبر خدا و ثواب زيارت همه ي کساني براي تو نوشته مي شود که حسين بن علي عليهما السلام را از روز شهادتش تاکنون زيارت کرده اند. (10)
در پايان حديث، امام باقر عليه السلام به علقمه فرمودند:
اگر بتواني که در طول عمر خود هر روز امام حسين عليه السلام را با اين زيارت، زيارت کني اين کار را انجام بده که در آن صورت تمام ثواب هايي که بيان شد، ان شاءالله خواهي برد. (11)
يکي از دعاهاي زائر در اين زيارت شريف، عباراتي است که در آن از خدا مي خواهد تا توفيق ياري امام عصر عليه السلام را پس از ظهور، در خون خواهي از سيدالشهداء به او عطا فرمايد.
به عنوان نمونه:
«أسأله... أن يرزقني طلب ثارکم مع امام مهدي ناطق لکم. (12)
از او (خدا) درخواست مي کنم که خونخواهي شما را - به همراه پيشواي هدايت شده (حضرت مهدي) که سخن گوي شماست - روزي من گرداند.
کسي که نهايت آرزويش ياري کردن امام زمان عليه السلام از طريق ياري سيّد الشّهداء عليه السلام است، بايد خود را در تمام عمر، مقيّد به خواندن اين زيارت شريف کند.
فضيلت اين عمل مقدس، وقتي ارزشمندتر مي شود که زائر، آن را به نيابت از امام زمانش انجام دهد و حاجت خود را از انجام اين زيارت، تعجيل در فرج قائم آل محمد صلي الله عليه و آله و سلم قرار دهد.
پي نوشت :

1. کامل الزيارات: باب 55 ح 3.
2. کامل الزيارات: باب 78 ح 4.
3. همان: 6.
4. کامل الزيارات: باب 46 ح 3.
5. همان: باب 56 ح 3.
6. بحارالانوار: ج 101 ص 64 ح 49.
7. کامل الزيارات: باب 40 ح 9.
8. بحارالانوار: ج 101 ص 21 ح 11.
9. زيارت امام حسين عليه السّلام در هر مکان و زمان و به هر شکل از مصاديق ياري امام زمان عليه السّلام محسوب مي شود - علاقه مندان به مطالعه مي توانند به کتاب ارزشمند «شيوه هاي ياري قائم آل محمّد صلي اللّه عليه و آله و سلّم» نوشته ي مرحوم آيه اللّه محمّدباقر فقيه ايماني مراجعه نمايند.
10. کامل الزيارات: باب 71، قسمت دوم، حديث 9.
11. همان مدرک.
12. کامل الزيارات: باب 71، قسمت دوم، حديث 9.

منبع: کتاب آشناي غريب

امضای hossein moradi

پناه می برم به خدا از آن کس که می رنجاند و به دیگران برای جلوگیری از انجامش هشدار می دهد


امام على (ع) :

اگر پنج خصلت نبود، همه مردم جزوِ صالحان مى شدند: قانع بودن به نادانى، حرص به دنيا، بخل ورزى به زيادى، رياكارى در عمل، و خود رأيى.
غررالحكم، ج2، ص451، ح3260



هیچ ادعایی ندارم فقط اونی که مقصر بود و اونی که به خاطر رفاقتش با مقصر طرفداریشو کرد و اونی که بخاطر خویشاوندی حق رو ناحق کرد را واگذار کردم به خدا

از این لحظه دیگه ازشون هیچ انتظاری ندارم و هیچ توضیح و پیشنهادی هم از اونها قبول نمی کنم

دیدار به قیامت نارفیق
hossein moradi آنلاین نیست.  
Digg this Post!Tweet this Post!Share on FacebookShare on google+
پاسخ با نقل قول
لینک ها
پاسخ

آموزش قرار دادن مطلب ، نظر و فعاليت در نورآسمان

لیست کامل لینک های جالب و مفید لینکدانی نورآسمان


برچسب ها
ياري, السلام, امام, با, حسين, عليه, عصر


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
کاربران دعوت شده

ابزارهای موضوع جستجو در موضوع
جستجو در موضوع:

جستجوی پیشرفته
نحوه نمایش

مجوز های ارسال و ویرایش
شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
شما نمیتوانید فایل پیوست در پست خود ضمیمه کنید
شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

BB code هست فعال
شکلک ها فعال است
کد [IMG] فعال است
کد HTML غیر فعال است
Trackbacks are فعال
Pingbacks are فعال
Refbacks are فعال


TwitterFacebookGoogle Plushttps://telegram.me/basijtvRSS Feed@basijtv

مسئولیت مطالب و نظرات مندرج در سایت بر عهده شخص ارسال کننده بوده و سایت نورآسمان هیچ گونه مسئولیتی در قبال موضوعات مطرح شده ندارد.
در صورت تمایل با رایانامه سایت به ادرس nooreaseman@chmail.ir تماس حاصل کنید.


اکنون ساعت 02:38 برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد.


Powered by: vBulletin Version 3.8.7
Copyright © 2000-2006 Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.5.2

vBFarsi Language Pack Version 4.0 beta1