شما در انجمن های ما ثبت نام نکرده اید یا هنوز وارد نشده اید . در صورتی که عضو نیستید همین حالا ثبت نام کنید.    
انجمن مذهبی ، فرهنگی و سیاسی نورآسمان

Help

فروشگاه طب اسلامی ، سنتی ، موادآرایشی ، بهداشتی و پوستی ارگانیک اسرار الشفاء


بازگشت   انجمن مذهبی ، فرهنگی و سیاسی نورآسمان > اسلام > شخصيت های مرتبط با جهان اسلام


پاسخ
 
LinkBack ابزارهای موضوع جستجو در موضوع نحوه نمایش
قدیمی 13-11-2011, 09:18   #1
سه دنگ سایت به نامشه
 
Redemption آواتار ها
 
تاریخ عضویت: Sep 2009
محل سکونت: بوشهر
نوشته ها: 2,611
Thanks: 1,937
Thanked 7,734 Times in 2,329 Posts
پیش فرض یك مباح از او ندیدم!

معنای تقوا و درجات آن در بیان استاد مطهری




به نام خدا
اهمیت تقوا و نقش کلیدی آن در سعادت و قبولی اعمال، بر کسی که با معارف الهی آشنا باشد، پوشیده نیست؛ چنان که قرآن کریم از پسر آدم علیه السلام نقل می کند که به برادرش گفت: إِنَّما یَتَقَبَّلُ اللَّهُ مِنَ الْمُتَّقین (1)؛ خداوند، فقط از متقین می پذیرد.
قرآن هم این مطلب را تأیید می کند، علامه طباطبایی در تفسیر «المیزان» در ذیل آیه شریفه می فرماید:

«...این شخص برادر خود را به سوى تقوا دعوت كرده و گفته است كه "خداى تعالى عبادت را تنها از مردم با تقوا مى‏پذیرد" و خداى تعالى در حكایت گفتار او، این سخنش را امضاء نموده و صحه گذاشته است، و گرنه آن را رد مى‏كرد.» (2)
در جای جای قرآن و روایات معصومین علیهم السلام، تأکید و سفارش فوق العاده ای بر تقوا مشهود است، امام صادق علیه السلام در نامه ای خطاب به نجاشی فرماندار اهواز فرمودند:
«...از خدا پروا کن و خشنودی هیچ کس را بر خشنودی او مقدم مدار و به جای خشنودی او مگیر. این وصیت خدا به مردم است و جز این را نخواهد پذیرفت.
و آگاه باش که کسی به چیزی بزرگتر از تقوا موظف و نکلف نیست و این سفارش ما خاندان پیامبر است.»
(3)
توجه به این نقش کلیدی تقوا و اهمیت فوق العاده این گوهر الهی، هر مؤمنی را مشتاق می کند که آن را بشناسد و معنای آن را به درستی بفهمد و از درجات آن آگاهی یابد. از این رو کلام اسلام شناسی را که به خوبی با معارف الهی آشناست، یعنی استاد مطهری، در این باره می خوانیم: (4)

معنای تقوا
اگرچه معروف در ترجمه‏ها این است كه تقوا را گاهى به «ترس» و گاهى به «اجتناب» ترجمه مى‏كنند- اگر بعد از آن «خدا» ذكر شده باشد (اتَّقُوا اللَّهَ‏) مى‏گویند یعنى از خدا بترسید، و اگر «معصیت» ذكر شده باشد (اتَّقِ الْمَعاصى‏) مى‏گویند معنایش این است كه از معاصى اجتناب كنید- ولى مفهوم كلمه «تقوا» نه اجتناب است و نه ترس.
البته تا حدى ملازم [با این دو] هست، یعنى هر جا كه تقوا باشد خشیت الهى هم هست و هر جا كه تقوا باشد اجتناب از معاصى هم هست ولى خود این لغت معنایش نه اجتناب است و نه ترس؛ و در اصطلاحات خود قرآن و در نهج‏البلاغه‏- كه «تقوا» خیلى تكرار شده است- كاملًا پیداست كه معنى تقوا نه ترس است و نه اجتناب.
تقوا از ماده «وَقْى» است. وقى یعنى نگهدارى. تقواى از معاصى در واقع معنایش «خود نگهدارى» است.
متقى باش یعنى خودنگهدار باش. خود این، یك حالت روحى و معنوى است كه از آن تعبیر به «تسلط بر نفس» مى‏كنند.

اینكه انسان بتواند خود بر خود و در واقع اراده و عقل و ایمانش بر خواهشها و هوسهایش تسلط داشته باشد به طورى كه بتواند خودش خودش را نگه دارد، این نیروى خود نگهدارى اسمش «تقوا» است.
خود را نگه‏داشتن از چه؟ از آلوده شدن به معصیت. نتیجه آلوده شدن به معصیت چیست؟ در معرض قهر و انتقام خدا قرار گرفتن.
پس خود را نگهدارى كردن از معصیت لازمه‏اش اجتناب از معصیت است و لازمه اجتناب از معصیت، خود را از لازمه معصیت یعنى خشم الهى نگهدارى كردن است. پس اگر گفتند «اتَّقِ الذَّنْبَ‏» معنایش این است كه خود را نگه‏دار از اینكه گرفتار گناه شوى. اگر بگویند «اتَّقِ اللَّهَ‏» معنایش این است كه خود را نگه‏دار از اینكه گناه كنى و در اثر گناه كردن در معرض خشم الهى قرار بگیرى.‏
ما كلمه‏اى‏ نداریم كه بخواهیم به‏جاى «اتَّقُوا» بگذاریم و لذا ترجمه نداریم؛ همیشه مى‏گوییم تقواى الهى داشته باشید.

لغتى در زبان فارسى وجود ندارد كه به جاى كلمه «تقوا» بگذاریم ولى وقتى كه با جمله‏ بیان كنیم و بگوییم: «خود را نگهدارى كردن»- كه اساس تربیت دینى همین است كه انسان خود بر خود مسلط باشد- مقصود همین در مى‏آید.
امیرالمؤمنین مى‏فرماید: «اشْجَعُ النّاسِ مَنْ غَلَبَ هَواهُ‏» (5) از همه مردم شجاعتر كسى است كه بر هواى نفسش غالب باشد.
پس روح تقوا همان خود نگهدارى است. خود را از چه نگهدارى كردن؟ از هر چه كه انسان بخواهد خودش را نگه دارد، آخر برمى‏گردد به خودش.
حتى آدم جَبان كه از دشمن مى‏ترسد، اگر حساب كنید، مغلوب ترس و جُبن خودش شده. اگر انسان بتواند بر نفس خودش در آن حد مسلط باشد كه بر جبن خودش مسلط باشد، بر بخل و حسد و خشم و طمع و آز و حرص خودش مسلط باشد، این اسمش «تقوا» است.
بحث «تقوا» در نهج‏البلاغه‏ عجیب است! تعبیراتى در باره تقوا هست كه از جنبه روانى بسیار لطیف و عالى است. مثلا مى‏فرماید: «فَصونوها وَ تَصَوَّنوا بِها» (6) تقوا را نگه دارید و خود را به وسیله تقوا حفظ كنید.
خیلى عجیب است! شما تقوا را نگه دارید و تقوا شما را نگه دارد. آیا این دوْر است؟ نه. گفته‏ایم مثل این است كه انسان لباس را نگه مى‏دارد و لباس انسان را. انسان لباس را نگه مى‏دارد از اینكه گم شود یا دزد ببرد و لباس انسان را نگه مى‏دارد از اینكه سرما یا گرما بخورد این دو با هم منافات ندارند.
تقواى الهى سبب اجتناب از معاصى و سبب ترس از خدا مى‏شود. اجتناب از معصیت و ترس از خدا را به عنوان دو لازم براى تقوا ذكر كرده نه عین تقوا.

درجات تقوا
[1] از خود قرآن این مطلب كاملا استفاده مى‏شود كه تقوا درجات و مراتب دارد. معلوم است؛ یك وقت انسان تقوایش در حدى است كه از گناهان كبیره و از اصرار بر صغیره اجتناب مى‏كند. این اولین درجه تقواست كه به آن، عدالت محقَّق مى‏شود.
در اصطلاح فقه اسلامى هست كه مثلا امام جماعت باید عادل باشد، شاهد باید عادل باشد، قاضى باید عادل باشد، مرجع تقلید باید عادل باشد؛ معنى «عادل» این است كه این درجه از تقوا یعنى خود نگهدارى از گناهان كبیره و خود نگهدارى از تكرار و اصرار بر گناهان صغیره را داشته باشد، كه اگر این حد هم نباشد «فاسق» است.
[2] درجه بالاتر این است كه انسان خودش را از گناهان صغیره هم حفظ و نگهدارى كند.
[3] بالاتر اینكه از مكروهات هم خود را نگهدارى كند، یعنى طورى خودش را نگهدارى مى‏كند كه هیچ‏وقت مكروهى هم بجا نمى‏آورد.

البته این بدون تنظیم كردن زندگى به دست نمى‏آید؛ یعنى انسان طورى عمل مى‏كند كه همیشه هرچه عمل كند یا واجب است یا مستحب یا مباح، و حتى مباح هم ممكن است نباشد؛ كه


نه اینكه یك آدم دورى‏گزین از همه چیز بود، بلكه آنچنان كارش را تنظیم كرده بود كه همه كارها برایش یا واجب مى‏شد یا مستحب.
اگر مى‏خوابید آن خواب برایش مباح نبود، حتماً مستحب بود، چون در وقتى مى‏خوابید كه به خواب نیاز داشت. اگر غذا مى‏خورد، آن غذا را وقتى مى‏خورد و آنچنان مى‏خورد كه آن غذا را باید مى‏خورد، خوردنش بر او واجب یا حداقل مستحب بود؛ و لباس كه مى‏پوشید و حرف كه مى‏زد [همین‏طور.] یك كلمه حرفش حساب داشت.
حرفى كه هیچ اثر نداشت نمى‏گفت. پس او حرف مباح نداشت؛ حرفى كه مى‏گفت یا واجب بود یا مستحب.‏
[4] البته بالاتر از آن، این است كه انسان، حتى از «غیر خدا» تقوا داشته باشد؛ از توجه به غیر خدا، تقوا داشته باشد، از غفلت خدا، تقوا داشته باشد. اینها همه مراتب تقواست. این است كه در قرآن مراتب [براى تقوا] ذكر شده است.


پی نوشت ها :
(1) مائده / 27
(2) ترجمه المیزان، ج‏5، ص492
(3) وسائل‏الشیعة، ج17، ص 207 – 210، چاپ آل البیت
(4) مجموعه‏آثاراستادشهیدمطهر ، ج‏27، ص159 تا 161، با اندکی تغییر
(5) مستدرك‏الوسائل، 12، ص111؛ بحارالأنوار، ج67، ص76
در برخی روایات، عین همین عبارت، از رسول خدا صلی الله علیه و آله نقل شده است.
(6) نهج البلاغه، خطبه 191
تهیه و فرآوری : رهنما ، گروه حوزه علمیه تبیان

امضای Redemption

یه عمریه تو هیئتا سینه زن و گریه کنم

خدا خودش خوب میدونه، دل از حسین نمی کنم


به یاد آسید جواد ذاکر

Redemption آنلاین نیست.  
Digg this Post!Tweet this Post!Share on FacebookShare on google+
پاسخ با نقل قول
لینک ها
The Following 5 Users Say Thank You to Redemption For This Useful Post:
پاسخ

آموزش قرار دادن مطلب ، نظر و فعاليت در نورآسمان

لیست کامل لینک های جالب و مفید لینکدانی نورآسمان


برچسب ها
مباح, مطهری, ندیدم, آیت الله


کاربران در حال دیدن موضوع: 1 نفر (0 عضو و 1 مهمان)
 
کاربران دعوت شده

ابزارهای موضوع جستجو در موضوع
جستجو در موضوع:

جستجوی پیشرفته
نحوه نمایش

مجوز های ارسال و ویرایش
شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
شما نمیتوانید فایل پیوست در پست خود ضمیمه کنید
شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید

BB code هست فعال
شکلک ها فعال است
کد [IMG] فعال است
کد HTML غیر فعال است
Trackbacks are فعال
Pingbacks are فعال
Refbacks are فعال


TwitterFacebookGoogle Plushttps://telegram.me/basijtvRSS Feed@basijtv

مسئولیت مطالب و نظرات مندرج در سایت بر عهده شخص ارسال کننده بوده و سایت نورآسمان هیچ گونه مسئولیتی در قبال موضوعات مطرح شده ندارد.
در صورت تمایل با رایانامه سایت به ادرس nooreaseman@chmail.ir تماس حاصل کنید.


اکنون ساعت 06:15 برپایه ساعت جهانی (GMT - گرینویچ) +3.5 می باشد.


Powered by: vBulletin Version 3.8.7
Copyright © 2000-2006 Jelsoft Enterprises Ltd.
Search Engine Friendly URLs by vBSEO 3.5.2

vBFarsi Language Pack Version 4.0 beta1